Na jaren van afwezigheid keerde VAS dit jaar terug op het Nederlands schaakvoetbaltoernooi. Het toernooi waarbij je afwisselend op 64 velden en 1 (zaalvoetbal) veld speelt. Voor VAS was het meer dan zomaar een toernooi. Het was een comeback. Jarenlang ontbrak de Amsterdamse vereniging op dit bijzondere evenement, maar dit jaar stond er weer een team dat liet zien dat schaken en sportiviteit uitstekend samengaan.
Alsof de rentree nog wat extra cachet moest krijgen, verscheen VAS in het iconische oranje tenue van 1988. Het shirt van het enige eindtoernooi waarop Oranje zich – ook na alle EK’s en WK’s die volgden – tot winnaar kroonde. Alleen daarom al kon de dag eigenlijk niet meer stuk.
Het team bestond uit een mooie mix van talent, ervaring en karakter.
Emilien was de jongste en misschien wel de meest wendbare speler van het gezelschap. Achter het bord speelde hij met lef, op het veld met snelheid. Khoi was de sterkste schaker van het team en daarnaast een behendige voetballer. Dat laatste bleef niet onopgemerkt; gedurende de dag kreeg hij de nodige tikken te verwerken, maar hij bleef onverstoorbaar doorgaan.
Rafael ging iedere uitdaging onbevreesd aan. Of het nu een ingewikkelde schaakstelling was of een stevig duel langs de zijlijn. Voor iemand van zijn lengte bleek hij verrassend explosief en beschikte hij bovendien over een gevaarlijk schot.
Onno bleef in alle omstandigheden de rust zelve. Beheerst achter het bord en betrouwbaar op het voetbalveld. Tom was misschien wel de meest onderschatte kracht van het team. Hij deed zelden iets spectaculairs, maar nog minder vaak iets verkeerd. Juist daardoor was hij van grote waarde.
Samuel wist op het veld overzicht en techniek elegant samen te brengen. Misschien wel onze meest complete voetballer. Op het schaakbord was het echter elke keer chaos. Maar op het schaakbord geniet Samuel daarvan. Job straalde de hele dag kalmte uit, maar op het voetbalveld schuwde hij geen enkel duel. Hij ging vol overtuiging de strijd aan. Volgens Khoi zou hij diezelfde verbetenheid achter het schaakbord best wat vaker mogen laten zien.
En dan was er nog Niels. De Cristiano Ronaldo van het team. Niet vanwege zijn indrukwekkende prijzenkast, maar omdat ook hij misschien beter nét iets eerder afscheid had kunnen nemen van zijn zaalvoetbalschoenen. Hij dacht zelf echter dat hij net als Ronaldo nog flitsen van genialiteit had laten zien.
De poulefase verliep uitstekend. VAS eindigde als tweede en won iedere voetbalwedstrijd. Het absolute hoogtepunt was de overtuigende 5-0 overwinning op De Stukkenjagers. Daarmee werd een nederlaag op de schaakborden gecompenseerd. Uiteindelijk ging De Stukkenjagers op doel- en bordpuntensaldo als poulewinnaar door, waardoor VAS genoegen moest nemen met de tweede plaats.
In de halve finale wachtte titelverdediger Paul Keres. Er werd begonnen op het voetbalveld en de opdracht was vooraf duidelijk: daar moest een voorsprong worden genomen, want op de schaakborden gold de tegenstander als favoriet.
Het liep anders. Hoewel Paul Keres vaker de bal had, kreeg VAS de beste kansen. Paal, lat en een uitstekend keepende tegenstander voorkwamen meerdere Amsterdamse treffers. Zoals dat in de sport vaak gaat, vielen de doelpunten vervolgens aan de andere kant: 0-2.
Daarna volgde het schaken.
VAS zette alles op alles om de achterstand goed te maken en was dicht bij een sensationele ommekeer. Lange tijd hing een stunt in de lucht. Hoogtepunt was de schwindel van Khoi met zwart tegen Paul Keres topper Hugo ten Hertog .
Wit liet in deze stelling Dxg4 toe, om toe te kunnen slaan met Tg1?!. De dame is gepend. Khoi had echter net iets verder gekeken en speelde Dxg1+! En hield na Kxg1 Tc1+ knap eeuwig schaak!
Enkele andere partijen vielen echter net de verkeerde kant op. Uiteindelijk eindigde de schaakmatch in 4-4. Een knappe prestatie tegen de latere kampioen, maar net niet voldoende om de finale te bereiken. Paul Keres won later ook daadwerkelijk het toernooi.
In de wedstrijd om de derde plaats trof VAS opnieuw De Stukkenjagers. Ditmaal kregen de Amsterdammers de kans om alsnog af te rekenen met de ploeg die hen de poulewinst had gekost.
Die kans werd met beide handen aangegrepen. In een rommelige maar vermakelijke voetbalwedstrijd trok VAS opnieuw aan het langste eind. Ook op de schaakborden werd sterk gespeeld, waardoor de dag op de best mogelijke manier werd afgesloten.
De eindbalans: derde van Nederland.
Na jaren van afwezigheid direct terugkeren en meteen een podiumplaats veroveren is een prestatie waar de club trots op mag zijn. De combinatie van fanatiek schaken, strijd op het voetbalveld en een flinke dosis humor maakte de dag compleet.
De comeback van VAS is daarmee meer dan geslaagd. Volgend jaar? Dan is de kans groot dat de Amsterdammers opnieuw in het iconische oranje van ’88 aan de aftrap verschijnen.