Soms in het leven heb je interbellums, periodes tussen de ene en de andere fase. Tussen een lastige en een hoopvolle. Van een vakantie naar een weekendje weg verderop. Van het ene feestje naar het andere bezoek aan de kroeg. Zo’n fase kan weinig houvast geven als je in de inkomende herfstdagen onderweg bent in het leven. Het is niet zwaarmoedig, maar een realistische constatering.
Je gaat als schaakteam onderweg naar Leiden. Ieder in zijn eigen leeftijdsfase met elk de hobbels, pijnpunten en uitdagingen die op ieders individuele weg komen. Zo was VAS6 dus in Leiden met een aantal invallers, waarvan ieder in een andere tijd van het leven zit. Jong, ouder, alleen, verlaten, onderweg of gewoon in een lastig pakket. Rommelig kwamen we aan in twee auto’s, halve afstemming en wederom even wennen aan elkaar. Het zijn geen makkelijke dagen op dit soort dagen.
VAS6 speelde tegen Philidor in Leiden. Niet in de allermooiste wijk van deze kermisstad, maar goed, we moesten het ermee doen en ze hadden een viskraam voor de deur bij het lokale winkelcentrum. Overigens een prima zaal, een bar en goede ontvangst. Dat er drie VAS-teams speelden, maakte de zaal warmer en fijner, waardoor er, ondanks dat iedereen het voelde, een Amsterdam Oost-vibe (gevoel) ongezien aanwezig was.
Terug naar het schaken op de borden: op bord één speelde Saffran tegen een op papier niet-makkelijke tegenstander. Ondanks de onrust in z’n ogen die de trainer van Ajax ook vaak heeft, speelde hij een sublieme partij. Kwam een kwaliteit voor, dacht zorgvuldig na en kon door een sublieme eindspeltechniek de winst binnenharken. Echt mooi om dit te zien op het eerste bord.
Op het tweede bord speelde de teamcaptain tegen hun sterkste speler. Het werd een oppervlakkige partij met de eerste tien zetten theorie. Daarna was het de boel dichtkitten en nadat de tegenstander de R van remise uitsprak, had de teamcaptain al gretig zijn hand uitgestoken en ‘verstandig’ geroepen met heel veel opluchting en blijdschap.
Op bord drie zat onze Raf. In de auto onderweg naar Leiden met Joost en de teamcaptain zal de sfeer er al goed in zijn. Na een flink debacle van het afgelopen VAS-feestje bij Amsterdam West kon hij wel een winstpartij gebruiken. Zijn partij verliep aangenaam. Het leek of Raf een pion verloor uit een scherpe variant van het Siciliaans, maar hij kreeg er een stuk voor terug door een extreme goede zet van een van zijn paarden. Daarna was het nog het tegenspel van de tegenstander tegengehouden, waarop hij uiteindelijk nog een stuk won en opgave volgde van zijn tegenstander.
Joost speelde op bord vier en terwijl het hele Leidse denksportcentrum in gedachten verzonken was, liep hij maar een beetje heen en weer, omdat tegenstanders van Joost op een wonderbaarlijke manier altijd te laat komen. Na een kwartier kwam er iemand de zaal inlopen, ging naast het enige lege bord staan, keek onzeker op zijn telefoon, ongetwijfeld naar de opstelling, of dat zijn plek was en nam plaats. Gaandeweg de partij moest ie af en toe onbedaarlijk gapen en was de tegenstander ook eenmaal vergeten zijn klok in te drukken. Joost probeerde een stinkende truc in te bouwen, maar daar trapte hij niet in. Op dat moment was deze man aan de andere kant van het bord klaarblijkelijk toch uitgeslapen. Vervolgens verdwenen vrijwel alle stukken in het doosje. Joost bood een onvermijdelijke dameruil aan, vergezeld van een remisebod. Hij sloeg het bod af en pakte de dame, maar nadat hij de dame had teruggeslagen, vond ook hij het remise. Klinkt allemaal heel logisch uiteindelijk.
Filip op bord vijf kwam trots in zijn Ajax-shirtje binnenlopen vandaag. Daar keken vele mensen van op, omdat er veel supporters van mindere voetbalclubs in de zaal zaten en hem al meteen aanspraken. Er zat vandaag maar 1 ding op en dat was winnen. Na een beetje een rommelige opening kwamen zijn stukken op steeds betere velden. Om hem heen zag hij dat een remise voldoende zou zijn, dus werd er remise aangeboden. Bij een licht voordeel dat Filip had qua tijd en stelling kon na de afwijzing vol vertrouwen doorgespeeld worden, waardoor de verdediging van zijn tegenstander als een kaartenhuis in elkaar zakte en na een mooie aanval op de koning was het snel overdadig winnend.
Het zesde bord van Bastiaan gaf veel synergie (waarom gebruik ik dit woord überhaupt?). Bastiaan won terecht met sterke zetten en zat er heerlijk bij in de nabespreking in de afloop van de wedstrijd.
Rob kwam als invaller op het laatste moment op bord zeven het team versterken. Degelijk schaak en uiteindelijk een remise in het voordeel van Rob, die die hele partij beter leek te staan. Wat Rob daarna deed, is wat wij allemaal graag zouden doen. Je kan bier en speciaal bier verkopen, maar een kenner van het schaakspel en het gerstenat. Rob ging gewoon achter de bar (terecht) controleren wat er wel en wat er niet koud stond. De teamcaptain stond ondertussen op het punt om Rob achterna te lopen omdat het allemaal wat lang duurde, maar uiteindelijk kwam er een goed bieradvies.
Jacob op ons
achtste bord was een verhaal apart. Meestal willen we Jacob op de hogere borden, omdat hij een zorgvuldige, sterke speler is waar je op kan bouwen en waarmee je altijd mooie klassieke stellingen ziet die winnend uitpakken. Ook nu ging Jacob als een malle en langzaam maar zeker kwam ook zijn winst in het zicht. Helaas door een iets te kort berekende combinatie die nét niet werkte, kwam zijn tegenstander in een kant-en-klaar voordeel en het was over. Een niet-verdiende nederlaag die niet vaak voorkomt bij Jacob.
Een zaterdag in de herfst van 2026, zonder vaste teamleden zoals Morris en Jan, die helaas niet aanwezig waren. Toch in ons hart om het mooiste van dit team te maken met de invallers, waar we zo blij mee waren.
Een herfst kan een retrospectief geven op elke generatie, elke leeftijd en op elk moment waar je bent en staat, en deze dagen zijn niet de makkelijkste. Zoals aan het begin van dit verslag: de dagen worden korter, mensen worstelen met zichzelf wie ze zijn, verliezen dierbaren en worden soms somber van deze periode. Maar vergeet niet, vergeet niet dat we samen schaken. Als team, als club en als eenzaam lid, wat soms worstelt. Schaken in oktober in een lelijke buitenwijk in Leiden is niet iets waar je graag naartoe leeft. Maar als je met VAS bent, ben je nooit alleen. Nooit. We zijn er voor elkaar, zoals we met liefde naar de andere teams hebben gekeken nadat we hadden gewonnen. Dat we hele mooie partijen en teamprestaties zagen van onze broeders en zusters en alles er tussenin. VAS leeft, niet alleen in Amsterdam-Oost!
(door Nanno Rijnders)
|
Rating
|
Rating
|
|||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Amsterdam van, J.A.G. (Jan) | 1863 | Mendelsohn, S.I.D. (Saffran) | 1977 | 0 – 1 | ||
| Kumar, D. (Dhruv) | 1914 | Rijnders, N. (Nanno) | 1803 | ½ – ½ | ||
| Bertman, M.J. (Max) | 1850 | Cruyff, R. (Raf) | 1894 | 0 – 1 | ||
| Varela, C.A. (César) | 1822 | Dongen van, J. (Joost) | 1829 | ½ – ½ | ||
| Oudshoorn, P. (Paul) | 1783 | Schutte, J.F. (Filip) | 1719 | 0 – 1 | ||
| Moeri, C. (Casper) | 1831 | Eisses, B. (Bastiaan) | 1805 | 0 – 1 | ||
| Pasteels, L. (Luc) | 1669 | Dongen van, R. (Rob) | 1908 | ½ – ½ | ||
| Groenendijk, P.A. (Patrick) | 1775 | Gaalen van, J.M. (Jakob) | 1796 | 1 – 0 | ||
| Gemiddelde Rating: | 1813 | Gemiddelde Rating: | 1841 | 2½-5½ |