In de slotronde van de KNSB Jeugdclubcompetitie was er succes weggelegd voor VAS A1. Het team handhaafde zich dankzij twee broodnodige overwinningen in de KNSB Jeugdpromotieklasse. Met de andere twee jeugdteams in de KSNB jeugdclubcompetitie ging het zaterdag 5 februari minder florissant.
VAS A1: Handhaving
De handhaving van VAS A1 was het mooiste nieuws van zaterdag 5 februari. Onderstaand een verslag van teamleider Pim Ghijsen.
De laatste twee ronden op zaterdag 5 februari in Hoorn waren voor VAS A1 van
het grootste belang. Er moest twee maal gewonnen worden om ons zeker in deze groep te
handhaven. Deze taak lag op de schouders van Don van den Bergh, Jouke van Veelen, Elmer van Eeghen en Gunnar Lapoutre.
Speciaal in de ochtendronde tegen Baarnse was het heel spannend. VAS A1 kwam met 1½-½ achter. Dat betekende dat de twee spelers die nog bezig waren, Don en Gunnar, perse moesten winnen. Gunnnar stond beter, maar moest toen een kwaliteit geven om een heel gevaarlijke pion te neutraliseren. Maar hij ging vrolijk verder en wist zijn tegenstander tactisch te overrompelen. Hij won een volle toren en vervolgens de partij. Alles hing nu af van de partij van Don. Hij kwam steeds beter te staan, won wat pionnen en moest toen nog even heel goed rekenen om de tegenkansen te neutraliseren. Uiteindelijk duurde het bijna de volle zes uur voor Don zijn vis op het droge had. Deze cruciale wedstrijd werd dus met 2.5-1.5 gewonnen.
De tweede ronde was eigenlijk een anti-climax. Tegen het zwakste team van de poule werd heel vlot gewonnen. Na dik anderhalf uur was het 3.5-0.5. Hiermee is VAS A1 als vijfde in de poule geëindigd en is een plek in de Jeugdpromotieklasse voor het volgend jaar veilig gesteld. Terugkijkend op het afgelopen seizoen had er (veel) meer in gezeten had. Belangrijke wedstrijden zijn door allerlei omstandigheden helaas
met drie man gespeeld. Als we er volgend jaar vol voor gaan en iedere wedstrijd wel met vier man spelen, moeten we veel verder kunnen komen.
VAS C1: Harde klappen, veel geleerd
De spelers van VAS C1 liepen dit seizoen in de Jeugdmeesterklasse C harde klappen op. Het team met Jochem Scheepers, Midoen Pijloo, Dion van Lange en Casper Meijer eindigde onderin het veld (17-de). Heel erg is dat niet, want plaatsing voor ‘Amersfoort’ moet altijd in de regionale jeugdclubcompetitie afgedwongen worden. Vorig seizoen was het team als tweede geëindigd in de regionale jeugdclubcompetitie. In Amersfoort liepen onze jongens tegen heel veel nederlagen op. Veelal was dat het gevolg van gebrekkige openingskennis. Om op dit niveau mee te kunnen komen, is enige kennis van alle openingen verplicht! Studeren dus! In de eerste wedstrijd van de dag, tegen Zukertort C2, bleek dat gebrek schrijnend. Direct na de opening stonden Casper en Midoen bijzonder slecht. De nederlaag tekende zich toen al af. In de tweede wedstrijd eenzelfde laken een pak. Ditmaal overleefden Jochem en wederom Midoen de opening niet.
Afijn, een seizoen dus om snel te vergeten. Maar gelukkig mogen drie van deze vier spelers komend seizoen nogmaals uitkomen in Amersfoort. Midoen, Dion en Casper kunnen dus revanche nemen. Maar begin dan nu met studeren, studeren, studeren.
VAS D1: Net niet in de prijzen (of toch?)
VAS D1 is op de slotdag net niet in de prijzen gevallen. Het team (Milo Cornelissen, Veron Roesink, Elvis Somers en invaller Alexander Flick) stond op een vierde plaats, maar is helaas niet meer gestegen. Sterker nog, het team zakte uiteindelijk enkele plekken. Bij het ingaan van de laatste ronde was een hoge klassering in zicht. Bij winst zou het team een derde plek bereiken. Maar het speelde tegen het sterke Moira-Domtoren. Dat is een sterk team. VAS D1 ging in de slotronde ten onder met helaas 3-1. Maar een zevende plek is een uitstekende prestatie voor dit jonge team.
Op de slotdag kon Myron Roesink helaas niet meespelen. Hij was ziek en bleef in Amsterdam achter. Maar natuurlijk heeft VAS D1 in Alexander Flick een uitstekende vervanger. Moeiteloos kon hij het hoge niveau aan en scoorde hij op de slotdag ‘gewoon’ 2½ uit 3. Dat belooft wat voor volgend seizoen. Milo Cornelissen boekte aan het loodzware eerste bord tweemaal remise tegen spelers met honderden ratingpunten meer. Dat is helemaal niet verkeerd. Het geeft wèl aan hoe sterk de top bij de Nederlandse D-jeugd is. Veron Roesink haalde zijn gebruikelijke niveau helaas niet. Misschien was het omdat hij zijn broer niet aan zijn zijde had. Elvis speelde leuke partijen en had wellicht een puntje meer kunnen scoren.
Al met al bleef VAS D1 dus buiten de prijzen. Alleen Myron kreeg iets, want het team had een gezonde fruitmand voor hem gekocht. Natuurlijk, hij moet maar gauw weer op de been zijn. En terwijl VAS D1 een heerlijke pizza aan het eten was, haalde Rozemarijn Vos toch nog een bekertje op. Ook voor een zevende plek waren blijkbaar bekers voorradig. Het moet niet zo heel veel gekker worden.
tekst: Enrico Vroombout