Salomon Vegt, geboren 19 juni 1896 te Amsterdam. Hij is een zoon van Mozes Elias Vegt en Chrisje Zeehandelaar. Salomon trouwt op 5 juni 1924 in Amsterdam met Rachel de Swarte (Amsterdam, 19 december 1901), dochter van Levie de Swarte en Batseba d’Oliveijra. Van beroep is hij accountant/boekhouder. Het echtpaar woont kinderloos in de Rivierenbuurt, aan de Rijnstraat 12 I in Amsterdam.
Salomon is lid van VAS vanaf 1927 en behoort tot de trouwste bezoekers van de club.
In september 1942 duikt Salomon samen met zijn vrouw Rachel onder — slechts enkele uren voordat de Duitsers hun woning aan de Rijnstraat betreden om hem weg te voeren. Wat volgt zijn “vreeselijke omzwervingen, waarbij de bitterste armoede en ontberingen geleden werden” — de woorden komen uit Partij verloren, het gedenkboek dat kort na de oorlog wordt samengesteld. In juli 1944, na bijna twee jaar onderduiken, wordt het echtpaar door verraad opgepakt. Op de Joodse Raad-cartotheekkaart is de arrestatie genoteerd als 27 juli 1944, met de nummers 861 en 862 — de opeenvolgende stamnummers die hem en Rachel worden toegewezen bij aankomst in Westerbork als zogenaamde strafgevallen (onderduikers).
Op 3 september 1944 vertrekt het laatste grote deportatiekonvooi vanuit Westerbork naar Auschwitz-Birkenau. Salomon Vegt bevindt zich in die trein, samen met zijn vrouw Rachel — en ook met Anne Frank en haar familie. Martijn Prins is ook een van de gedeporteerden.
Rachel de Swarte overlijdt op 31 oktober 1944 in Auschwitz, op 42-jarige leeftijd.
Salomon overleeft haar meer dan twee maanden. Zijn persoonskaart vermeldt als overlijdensdatum 27 januari 1945 — de dag waarop het Rode Leger kamp Auschwitz bevrijdt. Of hij die bevrijding zelf nog meemaakte, is onzeker: de kaart noteert als overlijdensplaats “omgeving Oswiecim”, wat ook kan duiden op een dodenmars of een buitenkamp. Hij is 48 jaar oud.
Na de oorlog legt Emanuel Kleerekoper een schriftelijke verklaring af tegenover het Rode Kruis. Daarin bevestigt hij dat Salomon Vegt in Auschwitz is omgekomen — “vergast te Auschwitz”, staat er op de cartotheekkaart, in groen handschrift. De verklaring is opgenomen in het naoorlogse Rode Kruis-dossier, onder rapportnummer R-T 72. Op basis hiervan wordt het overlijden van Salomon Vegt officieel vastgesteld en in de Nederlandse Staatscourant gepubliceerd.
Bronnen: Partij verloren… Gedenkboek ter herinnering aan de schakers in Nederland die tijdens de bezetting zijn omgekomen. (Eggink & Schelfhout) | Joods Monument | Oorlogsbronnen | Kamp Westerbork Collecties | Joods Monument – Rijnstraat 12
Terug naar overzichtspagina | De 36 op Facebook