door Jort Cornelissen
Na heerlijk te hebben genoten van de feestdagen, stonden afgelopen donderdag 8 gladiatoren klaar om 2026 goed te laten beginnen. Er werd bij Amsterdam West gestreden om de koppositie en omdat vorig jaar een puike 7-1 overwinning werd geboekt tegen haar derde team, zag de teamcaptain de strijd met vertrouwen tegemoet. Maar was dit terecht?
Aan het eerste bord liet onze sterspeler Fabian met de witte stukken schaken er wéér o zo makkelijk uitzien. Hij haalde het Smith-Mora gambiet uit zijn arsenaal tevoorschijn. Er verdween een witte pion van het bord, maar in ruil hiervoor werd de zwarte koning naar f8 gedwongen, wat er toe leidde dat de toren op h8 de hele partij tegen een eigen pion heeft gekeken. Hierna schaakte Fabian vrolijk verder en zette ons op een snelle voorsprong: 1-0.
Ryan kwam helemaal uit IJburg gefietst en was hierdoor een kwartiertje te laat. Wellicht veroorzaakte dit enige frustratie bij de tegenstander want deze besloot de Alekhine-defense te spelen en al vroeg in de opening een stuk te offeren. Het idee erachter kan ik u niet uitleggen daar ik het moment heb gemist, maar Ryan zag geen gevaren en haalde hierna vlot het tweede punt binnen. 2-0.
Als u nu denkt ik lees het al een simpele overwinning voor VAS zit eraan te komen, raad ik u aan toch even verder te lezen. Want er waren donkere wolken op komst.
Op het derde bord koos Jordi voor de Engelse opening net als teamgenoot Emilien. Bij Emilien verdwenen al snel veel stukken van het bord en bleven er enkel één toren, dame en paar pionnen gespaard. Vervelend detail: De tegenstander had één pion extra en ook zijn koning lag flink onder vuur. Ondanks verwoede pogingen het halfje te redden, moest Emilien de strijd staken. Tussenstand: 2-1.
Extra fijn dat Jordi wel een gunstige positie op het bord had gekregen. Een sterke witveldige loper, de b-pion marcheerde voorts ……. En toen was daar ineens een foutje. Zijn tegenstander wist de koning volledig af te sluiten met f3! Hierdoor werd Jordi gedwongen zijn dame te ruilen voor slechts twee paarden.
Nog meer vervelend nieuws: Jort lag al bijna direct uit de opening in de touwen. Wellicht als ode aan zijn afwezige teamgenoot Niels koos hij voor een versnelde draak in het Siciliaans. Zijn tegenstander twijfelde geen moment en speelde c4. Betere schakers kunnen misschien de Maroczy-bind overleven of verslaan maar dat gold niet voor de teamcaptain. Wanhopend zoekend naar iets van tegenspel, vond hij alleen een gevaarlijk lage tijd op zijn klok. Nadat wit met chirurgische precisie de juiste stukken had afgeruild, gingen de eerste pionnen verloren en werd Jort eindelijk uit zijn lijden verlost. 2-2.
Er gaat tegenwoordig geen VAS-match voorbij zonder dat er het Hollands op het bord verschijnt, zodoende zagen we op het achtste bord -waar invaller Filip ons uit de brand hielp – f5 gespeeld worden. Voor alle intriges van het Hollands kunt u zich beter bij een ander verslagschrijver melden; in ieder geval bood de tegenstander van Filip al twee keer remise aan; zelfs toen ogenschijnlijk wit een duidelijk voordeel had, kwam daar een derde remise aanbod. Dit keer werd het zonder twijfel aangenomen. Een zakelijke remise: 2.5 – 2.5
En rond de klok van 23:30 sloeg de weegschaal dan toch door in het voordeel van VAS II.
Allereerst zorgde Tom bij zijn basisdebuut voor een welkom punt met de zwarte stukken. In een partij van hoog niveau tegen Jeroen Cromsigt – die enkele weken geleden nog van Manuel Bosboom won – zette hij het centrum van wit onder zware druk met de Kan-variant van het Siciliaans. De optimistische lezer die dol is op scorebord journalistiek beredeneert dat Tom het dus zelfs Kasparov lastig kan maken 😉Tussenstand: 3,5 – 2,5.
Er is nog één puntje nodig voor de volle buit en dit werd geleverd door de twee onbetwiste helden van de avond: Imre & Jordi!
Harry Houdini himself zou perplex hebben gestaan bij de ontsnapping van Jordi; alhoewel deze omschrijving doet geen recht aan de prestatie. Na het eerder beschreven dame-verlies wist hij een fort neer te zetten: twee ondersteunde lopers in het midden van het bord en torens op open lijnen. Zet na zet kwam juist de witte koning beroerder te staan. Uiteindelijk koos de tegenstander eieren voor zijn geld en wikkelde af naar een eindspel met pion achterstand. De ongelijke lopers verzekerde dat beide spelers tevreden het bord verlieten met een remise: 4-3
Het absolute hoogtepunt van de avond vond echter plaats aan bord 6. Het talent Imre stroomde door uit VAS III en was zich vooraf zeer gedegen bewust van het belang van de strijd – iets wat altijd goed scoort bij een teamcaptain. Of het aan dit sentiment, jeugdig enthousiasme of vastberadenheid te wijten viel zal u hemzelf moeten vragen; in ieder geval heeft hij met zijn onverschrokken wil om te winnen menig teamlid een overbelaste pacemaker bezorgd. Tot twéé keer toe sloeg hij één seconde voor het vallen van de vlag op de klok. Des te respectabeler dat hij gecontroleerd probeerde een één pion -voorsprong te converteren naar winst zonder hierbij de zekere remise weg te geven. Om 23:50 sloegen de overgebleven teamgenoten dan eindelijk een zucht van verlichting als het winnende halfje werd geaccepteerd.
Eindstand: 4,5 – 3,5.
Een oud Japans gezegde luid: “Door de oog van de naald gekropen, kan de zon je verblinden”. Deze pijnlijke maar wijze les moest de teamcaptain alsnog ervaren de volgende ochtend, maar dat beste lezers – zoals een zekere boom te Kaatsheuvel zou zeggen – dat is weer een ander verhaal!
