Voorburg 1 – VAS 7
Voorburg uit is een stukje rijden voor onze club. Gelukkig hadden we genoeg vervoer en was er wat vertraging op de weg maar uiteindelijk konden we starten. Goedgemutst en vol zelfvertrouwen en met twee invallers gingen we punten ophalen. Althans dat was het voornemen zoals wij ons altijd voornemen om overal de punten te pakken. Een stukje (teveel) zelfvertrouwen is nooit ver weg in dit team. Bij ons is het glas al half vol voordat het uit de kast is gehaald.
Op bord één hadden we RAF die met z’n rating de laatste tijd alleen maar de weg om hoog ziet. Met de zwarte stukken was het niet een hele comfortabele partij en nadat veel stukken van het bord waren bleek ineens vanuit het niets dat zijn tegenstander veel meer pionnen had. Raf probeerde nog wat met een op hol geslagen paard maar uiteindelijk viel de winst niet aan zijn kant deze keer.
Op het tweede bord speelde Filip een puike partij waarbij de winst in een mooi miniatuurtje heel dichtbij was. Zes pionnen op de vierde rij en enkel beide een toren en een koning (uiteraard). Echter een matige bevoorrading van water, voedsel en scherpte zorgde ervoor dat we hier ook de bietenbrug op gingen. Volgende keer maar weer krentenbollen voor het hele team meenemen.
Op bord drie speelde Lorenzo de eerste winst voor VAS bij elkaar. De partij verliep eigenlijk als een soepele Italiaanse auto. Mooi, geraffineerd en met een mooi geluid. Het geluid van winnen.
Het vierde bord was voor Tim en zoals vele rondes deze competitie kwam hij tegen een aanzienlijk op papier sterkere tegenstander nog wel prima uit de opening met hier en daar een hiaatje. De kleine gaatjes en zijn onbeschermde koning vielen uiteindelijk.
Bord vijf was weer een punt voor VAS. Nanno speelde niks bijzonders maar zijn tegenstander keek tijdens de openingszetten naar het bord alsof hij een heel groot plan had bedacht. Gelukkig bleek dit niet het geval en na een kleine combinatie richting het eindspel stond er uiteindelijk een mooie toren meer op het bord voor de VAS speler. Snel daarna gaf de tegenstander, heel terecht, op.
Het zesde bord was voor Jacob en die speelde zoals zo vaak heel solide, zijn tegenstander miste een vork en daarna konden de stukken in de doos. Een partij die gelijk op leek te gaan zorgde alsnog voor een dik verdiend punt.
Bord zeven was voor onze invaller Joseph en die speelde de langste partij van de middag. Hij heeft zijn invalbeurt goed gebruikt om eens lang na te denken en in een eindspel waarbij hij een kwaliteit omzette in een onhoudbare enkele pion zag er indrukwekkend uit.
Achter het achtste bord zat onze tweede invaller Sergey. Onnavolgbaar was hij als één van de eerste deze middag klaar met zijn tegenstander. Het gemak waarmee de zetten op het bord werden gedaan en zijn vasthoudendheid bij een betere stelling zorgde voor een terechte vlugge winst.
Onder de streep toen we de auto instapte waren we tevreden. Niet iedereen maar we hadden de winst op een degelijke manier opgehaald. Zelfverzekerd ging ons half volle glas naar een goed gevulde regenton met tot aan de rand gevuld met zelfvertrouwen. We gaan de laatste ronde in als tweede in de competitie. We zullen wederom proberen te winnen, we zien wel wat onze concurrentie gaat doen. Aan ons zal in niet liggen, in principe.
(door Nanno Rijnders)