door Rafael Goudriaan
Om te beginnen nog een korte samenvatting van hoe we hier zijn gekomen. Het begon thuis tegen Amsterdam-West waar we na twee keer 2-2 spelen op tie-breakers doorgingen. Daarna moesten we uit tegen Bloemendaal er alles aan doen om tegen een gemiddelde rating van 2330 toch 2,5-1,5 te winnen. Met als uitblinkers Marc die GM David Klein op remise hield en invaller Luc die, al was het met een klein gelukje, won van Rob Duijn.
Toen kwam de loting tegen onze rivaal in de KNSB-competitie Caissa-Eenhoorn. We speelde thuis met een sterk team van Friso Nijboer, Ramon Koster, Anton Sinev en ik.
Op bord 1 mocht Friso het opnemen tegen Mason Brouwer (2246) die een voor hem bekende line in de Caro-Kann speelde. Voor een hele lang tijd leek hier niet aan de hand voor de zwart speler. Die het voor hun jammer genoeg toch ergens in het eindspel weggaf (1-0).
Op bord 2 speelde Ramon een Najdorf tegen Arne Moll (2188) die met wit eigenlijk geen gekke dingen heeft gedaan de hele partij. Ramon kwam dan ook niet verder dan een solide remise (1,5-0,5).
Dan mijn partij ik speelde tegen Henk-Jan Visser (2200) en afruil-winawer die fantastisch uitpakte. Zo stond ik na rond 15 zetten al +3 en twee pionnen voor. Ik deed hier alleen iets te relaxed en dacht dat ik wel even makkelijk kon gaan consolideren en dan het puntje mocht noteren. Niks bleek minder waar, zo’n 7 zetten later stond ik een stuk achter met dubieuze compensatie in de vorm van 3 pionen. In tijdnood gaf mijn tegenstander nog een paar kansjes op remise die ik niet heb kunnen verzilveren (1,5-1,5)
Op bord 4 speelde Anton tegen Bas de Boer (2227) een Hollands waar hij best goed uitkwam maar nooit echt een aanspraak op de winst had en dus ook hier een vredige remise besloten werd (2-2).
Hierdoor mochten wij net zoals de vorige thuiswedstrijd weer gaan blitzen met in het achterhoofd dat we aan een 2-2 genoeg hadden om door te gaan.
Ik kan dit heel spannend gaan maken, maar gelukkig kreeg ik al best snel te horen dat Anton en Ramon beide hun partij hadden gewonnen hadden en we dus door waren!
Dit bleek ook cruciaal te zijn nadat Friso en ik allebei onze partij verloren.
Ook al was het twee keer winnen met de kleinste marge mogelijk en een toch wel onwaarschijnlijke ‘upset’ we staan in de finale van onze poule tegen HWP Haarlem op een nog te beslissen datum!