Door Take Snijders
Vol vertrouwen gingen we onze laatste SGA match van het seizoen in. Als we met 5,5-2,5 winnen zijn we ongedeeld kampioen, met 5 punten zou er een barrage volgen. Alhoewel onze gebruikelijke Elo kloof iets was geslonken, hadden we als invaller niemand minder dan wereldkampioen Eline Roebers!
Eline schaakte instructief, was scherp en liet geen kansen liggen. Na een pionnetje gewonnen te hebben, was er geen kans meer op tegenspel, de dubbele torens op de e-lijn waren dodelijk.
De stelling leek zichzelf te spelen en Mark gaf vier zetten later op.
Ivo beriep zich tijdens de partij op zijn recht om de teamleider om advies te vragen: remise aanbieden of toch doorspelen? Schaken bestaat uit lastige keuzes. Ik was echter resoluut en adviseerde Ivo sterk om door te spelen. 15 minuten later was het remise (terecht hoor).
Op bord 3 was het complete chaos.
Sierk: Na weggespeeld te worden, lukte het me om de stelling complex genoeg te maken dat Marcel het niet in zijn gelimiteerde tijd op de klok kon bolwerken. Het is altijd een kwetsbaar moment als je vanuit een gewonnen stelling moet switchen naar schade beperken, en Marcel maakte die switch net een zet te laat. Hier kon ik met Txf2! Lxf2 Dxf2 Kd1 Dd4 de witte koning naar een veld jagen voor een aftrekaanval of een vork, en zo naar een toreneindspel met pluspion afwikkelen. Het kwam niet zo ver, want Marcel ging door z’n vlag.
Tom had een onprettige stelling en verloor van zijn naamgenoot.
Op bord 2 speelde ik.
Toen het paard eenmaal geplant was op e6 (mag ik dit een octopus knight noemen?), was het lastig voor mijn tegenstander om het nog te redden. Een paar torens ruilden zich braaf af op de c-lijn, een luft werd gecreëerd en er kan bijna een nieuwe dame gehaald worden.
David moest tegen de sterke Ardin, en kwam al snel in de problemen in een lastige opening.
Ed speelde remise, en keek na afloop sipjes naar de grond: “Ik had moeten doorspelen”
De tussenstand was 4-3, als Aran wint, gaan we blitzen. Maar komt het wel zo ver?
In het middenspel kwam Aran een kwaliteit voor te staan, maar met een gesloten stelling kan het paard nog nuttig blijken.
Aran: De stelling na 35…Dh3-e3+ 36.Kh1 wint makkelijk,maar Kxf1 is ook goed, bij goed spel is het geen eeuwig schaak!
Aran sloeg op f1, maar kon uiteindelijk niet ontsnappen aan de schaakjes.
Wij geen kampioen, onze tegenstanders degraderen. Niemand blij, maar ons gedeelde verdriet brengt ons samen en verenigt ons. Of zoiets.
De foto’s komen uit het Verslag ENPS