Zijn wij zo goed? Of is de rest zo slecht? Het maakt niet uit, want wij kunnen genieten. De twee VAS-teams in de Meesterklasse C horen bij de besten. VAS C1 is zelfs titelfavoriet, een rol die onze spelers willen waarmaken.
Op deze eerste speeldag, zaterdag 26 september jongstleden, mochten ze dat laten zien. Nieuw is dat er drie speeldagen zijn, met op elke dag drie rondes (en dus een wat korter speeltempo). Een hele goede aanpassing! Het is zonde om het halve land door te reizen, binnen zes zetten mat te geven en dan 3,5 uur te wachten op de volgende ronde (zoals Saffran vorig jaar deed in Groningen).
Het betere scoutwerk
Armin, wie kent hem niet? Ondergetekende in elk geval maar beperkt. Gelukkig komt daar nu snel verandering in. Straks wordt hij niet alleen een graag gezien gezicht bij VAS, maar ook een geducht tegenstander in heel Nederland.
Hij woont in Hoofddorp en is daar lid van de plaatselijke schaakvereniging. Hij is dit seizoen aangesloten bij VAS. Dat komt door onze topscout Imre. Hij struint alle toernooien en heel het internet af, op zoek naar nieuw talent voor onze club. Dat is hoe hij al eens Dhanesh strikte – die we, tipje van de sluier, deze JCC ook nog in actie zullen zien. Oftewel, Diamantaugen!
En nu heeft Imre dus Armin gevonden. Dat krijgt Imre toch weer geniaal voor elkaar. Schakers staan niet bekend om hun sociale vaardigheden, Imre is de uitzondering op die regel. Als een gehaaide autoverkoper loopt hij te vertellen hoe leuk het is bij de VAS-teams, hoe sterk onze jeugdinterne is en hoe gezellig het is bij de seniorenavond. De jeugdleider hoeft niets meer te doen.
Armin is meteen gebombardeerd tot bord 1-speler van VAS C1.
Bijzonder, want normaal gesproken mag je pas in de VAS C-teams meedoen, als je op regionaal vorig seizoen gekwalificeerd hebt met onze VAS-teams, of op z’n minst meegespeeld hebt.
Maar nood breekt wet: dit jaar zijn we enerzijds twee spelers kwijtgeraakt en anderzijds doen twee sterke spelers mee in het VAS D1 team dat op dezelfde dag speelt. Dat betekent dat er zoveel ruimte ontstaat, dat deelname van Armin niet betekent dat hij kansen van ambitieuze VAS’ers afneemt.
En natuurlijk moet hij wel de VAS-clubavonden bezoeken: we willen geen vreemdelingenlegioen op ons geweten hebben!
VAS C1
Dat was een uitzonderlijke lange introductie op een teamlid van onze C-teams. De anderen zijn al zo bekend in onze clubgelederen, die hebben nauwelijks een introductie nodig. Een goed teken dus!
Imre mag de Technische Commissie op zijn blote knietjes bedanken dat hij überhaupt in het VAS C1-team speelt. Als we zijn rating geloven, hoort hij namelijk thuis in VAS C2, zo rond het derde bord. Hij had geen supertoernooien deze zomer, en klap op de vuurpijl was een toernooi in Turkije waar hij van elke 1700-speler verloor. Die waren, naar eigen zeggen, “veel beter” dan “hun rating”. Hij heeft de Technische Commissie ermee kunnen overtuigen. Sterker nog: we hebben alle vertrouwen in hem, en hij zit ‘gewoon’ nog op het tweede bord.
Saffran groeit uit tot een rustige en verstandige jongeman. En dat betekent dat hij ook niet te koop loopt met zijn prestaties. Zonder dat je het door hebt, tikt hij inmiddels de 1900 aan. Een trouw VAS’er, hij is er altijd bij. Zo ook op het derde bord van VAS C1.
Tot slot zien we dat Eytan het geschopt heeft tot het eerste team. Hij komt van ver. Ik heb hem ooit nog lesgegeven op zijn basisschool. Toen vond hij het schaken wel leuk, je zag hem er wel aan werken. Maar je had ook weer niet kunnen bedenken dat hij vandaag de dag zó sterk zou zijn. Hij heeft een gigantische inhaalslag gemaakt en dat komt door drie dingen: heel veel motivatie om beter te worden, lekker veel bezig zijn met het spelletje en een omgeving waar hij op zijn plek is en volop gestimuleerd wordt.
Hier een foto van Imre die diep nadenkt over zijn tweede zet. Hij had er vijf minuten voor nodig.
VAS C2
Dit is ons talententeam: dit biedt kansen voor de snel ontwikkelende VAS’ers. Normaal gesproken is er één invaller benodigd, maar er waren deze dag twee spelers afwezig (Yicheng en Radin). Dat biedt nog meer kansen!
Roman had een wonderseizoen achter de rug. Met de ervaring van een NK-C op zak, is hij klaar om zich ook op dit toneel te laten zien. Behoorlijk pittig wel! Het is prachtig om te merken dat hij fanatieker dan ooit is. De volgende stappen komen snel.
An is nog graag present bij de kleinere jeugdtoernooien. Al dat spelen betaalt zich uit, want hij mag zomaar invallen in de Meesterklasse C. Een plek waar hij hartstikke thuis hoort, op het tweede bord zelfs.
Yeshas kwam dit seizoen aankloppen. Een hele aardige jongen. De vraag was of hij bij VAS kon meedoen met de externe teams. Ja, op zich wel. Alleen als hij net als Armin aan die voorwaarden kan voldoen. En dat wil hij wel. Het is een jammerlijke keuze voor Oosten-Toren, waar hij vandaan komt en nog steeds lid bij blijft. Ik vind het wat dat betreft ook jammer, want je gunt elke club dat ze een mooie toekomst kunnen opbouwen met hun jeugd. Maar voor de ontwikkeling van Yeshas zelf is het geen gekke zet. Hij gooit meteen hoge ogen bij ons!
Leo wist niet wat hij meemaakte toen hij gevraagd werd als invaller. “Waarom vraag je mij?” Nou, we zien drie dingen bij hem: veel schaakmotivatie, een snelle ontwikkeling afgelopen seizoen en hij speelde uitstekend mee in de regionale competitie. En dat mag beloond. Hij is sterker dan hij zelf denkt. Er was wel vertrouwen dat hij dit niveau aankon, en dat zou hij bewijzen ook. Hopelijk biedt zo’n dag weer een gezonde dosis zelfvertrouwen én verdere motivatie om in het schaken te duiken!
De tegenstanders van KC C1 leken het onvoorstelbaar te vinden dat je in de Meesterklasse C moest noteren. Gelukkig schrikken VAS’ers daar niet van:
Administratieve trucjes
Deze opstelling was voor iedereen een totale verrassing. De basisopstelling die ondergetekende had doorgegeven was namelijk een totale onzinopstelling. De spelers van de doorgegeven basisopstelling waren geselecteerd op het feit dat ze geen klassieke en rapidrating hadden.
Ook onze eigen spelers keken er verbaasd naar en vroege zich af of dit wel zomaar kon, wat ondergetekende nou weer verzonnen had. Het antwoord: ja, dat mag gewoon. Niemand in je basisopstelling hoeft daadwerkelijk te spelen.
Maar: als je in de basisopstelling staat, krijgt die speler allemaal restricties opgelegd. Opgegeven voor een C-team, mag je niet meer spelen in een D-team bijvoorbeeld. En opgegeven in VAS C1, mag je niet meer spelen in VAS C2. Nou prima, dan is dat een restrictie die we graag opleggen aan een willekeurig Stap 2-kindje. Maar laten we de sterkere spelers niet lastigvallen met zulke regeltjes.
Vorig jaar ging dat helemaal fout. Bijvoorbeeld: bij een latere wedstrijddag was er een speler beschikbaar voor het VAS C1-team die eerst niet kon. Maar de speler die ik origineel in de basis had opgesteld, mocht toen niet meer in VAS C2 uitkomen. Dat was best zuur, om daar tijdens de dag achter te komen.
VAS C1 en VAS C2 hadden op deze manier, voor het bepalen van de indeling, een gemiddelde rating van precies 0. Dat vond ik vrij hilarisch.
Het gevolg is dat ze in de eerste ronde worde ingedeeld tegen teams in de middenmoot. Iets wat ook gebeurt als je de hoogste gemiddelde rating hebt. Dus dit verandert de zaak eigenlijk nauwelijks. En uiteindelijk geldt ook gewoon: je moet je wedstrijden uiteindelijk toch winnen, linksom of rechtsom.
Maar ja, het is natuurlijk niet wenselijk dat alle teams onzinbasisopstellingen doorgeven. Het vermindert de voorpret, er is meer onzekerheid, het voelt onsportief (ook al zal het feitelijk geen invloed hebben op de competitie).
Deze actie was vooral bedoeld als statement. Zolang die gekke restricties rondom basisopstellingen gelden, kunnen we dit soort gekke oplossingen verzinnen waar niemand blij van wordt.
We zijn al op het matje geroepen door de competitieleider. Overigens een hele vriendelijke en meedenkende competititieleider, zij heeft ons vorig seizoen serieus gered. Dat biedt een mooie kans om dit verhaal toe te lichten.
Treinen
Imre en Eytan kwamen aangerend op platform 3 van station Zuid. Ze waren net op tijd voor de trein. Gelukkig!
Er werd volop geschaakt in de trein. Imre liet zien hoe hij op Chess.com dagelijks GM’s pakt.
We raasden langs Hoofddorp. Want Intercity’s stoppen niet in Hoofddorp. Wist je dat Hoofddorp het drukste treinstation van Nederland is waar alleen Sprinters stoppen?
Hoofddorp is daarmee ook op die manier ruim beter dan Amstelveen. De gemeente Amstelveen heeft namelijk überhaupt geen treinstation. Het is daarmee de grootste Nederlandse gemeente qua inwoners zónder treinstation. Kijk, aan deze feitenkennis heb je wat.
In driekwartier stonden we in hartje Delft. De grachten van Delft lijken behoorlijk op die van Amsterdam, maar op een bepaalde manier ook totaal niet. Het is ietwat smaller, en het oogt allemaal wat… netter. Het is gelikter. De gebouwen zijn ook een verdieping minder hoog, denk ik? Dat maakt het wat meer ‘ademend’. In Amsterdam vind je daarentegen wat meer karakter, ofzoiets.
De speellocatie is om wel jaloers van te worden. De Delftse schaakvereniging zit in een historisch schoolgebouw en heeft daarin gewoon twee hele eigen zalen. Een echt schaakcentrum, wat een luxe!
Hier hangt niet het Melkmeisje, maar het Schaakmeisje aan de muur:
Nu ja, we hebben het al over railinfrastructuur gehad, ruimtelijke ordening en herontwikkeling. Waar moet het in een schaakverslag nog meer over gaan? Snoepgoed natuurlijk! De jongens kochten bij de AH to go een zak ‘Pinballs’.
Er ging een hele wereld voor me open. Wat een geniale snoepjes. Ik was zo verbaasd: hoezo kende ik die niet uit mijn eigen jeugd? Het blijkt dat die pas sinds 2011 te koop zijn. Te laat om ontdekt te worden in mijn jeugd. Zo ben ik toch weer heel blij nog altijd wat jeugdige invloeden te hebben in mijn leven, en zo in contact te komen met de moderne wonderen van de wereld.
Het hoofddoel
Tot slot werd er ook nog geschaakt. Tja, dat moet ook gebeuren inderdaad.
Dat ging wel prima. VAS C1 won alledrie de matches. Op bord 3 en 4 moest dat soms met kunst- en vliegwerk, maar uiteindelijk wint altijd de betere. Op bord 1 en 2 waren bloedserieuze partijen bezig, tot de late uurtjes van de dag. Imre volbracht zijn taak, Armin moest het zware geschut opvangen. Ze zullen wel landskampioen worden.
Maar: boeien! Want VAS C2 verdient alle aandacht. Zij moesten in de derde ronde namelijk tegen Zukertort C2.
Dat hele landskampioenschap kan niemand iets schelen. Het gaat erom dat je Zukertort onder je laat. Het doel van dit seizoen is om 8 matchpunten te halen tegen Zukertort. Zij zijn de enige andere vereniging met twee teams in de Meesterklasse C. Waar halen ze de arrogantie vandaan om te denken dat zij daar met twee teams thuis horen? Dat hoort het alleenrecht van VAS te zijn.
Hier draait het allemaal om
En dus ging VAS C2 aan de slag. Amsterdam versus Amstelveen. Drie kruizen tegen vier kruizen. Nederlandstaligen tegen Engelstaligen.
Yeshas valt op. Hij liet goed schaken zien. Als eerste kwam hij aanlopen: hij had gewonnen! In de analyse was er weinig op te merken over zijn winst, hij had goed nagedacht over zijn zetten.
An en Leo kwamen met een grijns aanlopen. An had dik verdiend gewonnen van Aadith (voorheen dubbellid bij VAS). An schaakt echt heel sterk. Leuk om te merken dat hij een beetje loskomt zo. Dit was een mooie invalkans voor hem. Leo denkt nog een beetje chaotisch en gehaast na in de partij, maar hij flikt het wel. De gouden tip was dat hij eens moest gaan rokeren in de opening, dat deed wonderen. Misschien stond hij wel beter in deze partij, maar hij ging wijselijk voor zettenherhaling.
Oftewel: de felbegeerde teamwinst is binnen! Zukertort C2 is op een zijspoor gezet.
Roman moest wel nog keihard werken in een ingewikkeld eindspel. De meningen waren verdeeld over zijn kansen, maar het was toch wel zuur dat hij verloor. Hij bood volwassen weerstand vandaag, op het loodzware eerste bord.
Het enige probleem is dat we hierdoor hoogstwaarschijnlijk het hoofddoel niet meer kunnen halen. Hoe moeten we nu 8 matchpunten scoren tegen Zukertort? Daarvoor moet VAS C1 ook een keertje tegen Zukertort C2 spelen. Als Zukertort C2 helemaal onderaan staat, en VAS C1 helemaal bovenaan, wordt dat een lastig verhaal. Ik zeg het niet vaak: maar het is hopen dat Zukertort C2 hierna even wat beter gaat spelen. Zo kunnen we nog tegen ze ingedeeld worden.
Linkerrijtje gedomineerd
Omdat sommigen kampioenschappen wel belangrijk vinden (en mijn obsessie met de aartsvijand maar overdreven): hier de tussenstand na drie rondes. VAS heeft een meer dan uitstekende dag gehad: twee teams in de linkerhelft, en een eerste team dat al de eerste twee slagen in de top geslagen heeft. De spelers werden beloond met een zak chocoladekruidnoten, die de trein zowaar niet lieten ontsporen.
Nog zes rondes te gaan! En stiekem vind ondergetekende dat ook best spannend. Tegen Magnus Leidsche Rijn wacht een zware pot die alle kanten op kan vallen.
Tekst: Samuel Cohn