Door: Patriek Tromp
De loting gooide ons direct voor de leeuwen met in de eerste twee rondes twee directe concurrenten voor de titel. Dan moet je er staan. Aan de ene kant stonden we er, maar aan de andere kant ook niet.
Waarom stonden we er wel? Omdat we karakter toonden en de staart zich roerde.
Waarom stonden we er niet? Omdat de kop eraf ging. Na twee gelijke spelen mogen we nu niets meer morsen tegen de “kleintjes”. Maar bestaan er eigenlijk nog wel kleintjes in het moderne schaken? Dat is de grote vraag na deze tweede KNSB-zaterdag van het seizoen 2026/2027.
Een arena vol schaakliefhebbers
In een zinderende ambiance die onze tegenstanders deed denken aan een drukbezet weekendtoernooi, zaten we klokslag 13:00 uur messcherp achter het bord. Met “allemaal” bedoel ik ook echt állemaal: negen VAS-teams met maar liefst 74 spelers en evenveel tegenstanders in de zaal!
De mannen uit het hoge Noorden hadden er zin in, en op nagenoeg elk bord keken we al snel tegen een tijdsachterstand aan. Diepe varianten werden uitgebreid gewikt en gewogen. Af en toe kon ik opstaan om poolshoogte te nemen bij de rest. Het zag er stuk voor stuk moeizaam uit.
– Ed (bord 1): Ed dacht op zijn verjaardag op bord één met wit te mogen spelen, maar het bleek bord één met zwart te zijn. Die klap kwam hij gelukkig snel te boven; hij speelde een scherpe opening en hield zijn tegenstander lang in de denktank. Een prachtige partij leek in de maak, tot een onbenullig paardvorkje er voortijdig een einde aan maakte. Jammer, maar geen schande tegen een 2150-speler.
– Jos: Jos pakte het tactisch slimmer aan dan vorige ronde. Hij besloot deze keer niet af te wikkelen naar een koningseindspel, maar puur op ontwikkelingszetten te spelen. Een gouden greep! Binnen de kortste keren had hij een riante ontwikkelingsvoorsprong te pakken – nog fijner dan tijd voor op de klok. Het duurde niet lang voordat de 1-1 op het bord verscheen.
– Mijn eigen partij: Vanaf deze 1-1 tussenstand werd het voor mij een waas. Mijn tegenstander speelde een interessante sideline waarvan ik de nuances net niet scherp genoeg meer wist. Altijd gevaarlijk. Om de echte complicaties te vermijden koos ik eieren voor mijn geld, om vervolgens alsnog volledig
gesloopt te worden. Achteraf bleek mijn tegenstander nagenoeg foutloos te hebben gespeeld. Als dat gebeurt, heb ik het meestal heel zwaar. Zo ook nu.
– David: We stonden weer achter, maar onze kleine jongetjes mepper op bord acht had daar maling aan. David knalde zo veel mogelijk pionnen naar voren voor zogenaamd “ruimtevoordeel”. Het bleek briljant: de tegenstander kwam hopeloos in de knel. Als David wint, lijkt schaken altijd zo kinderlijk eenvoudig.
– Jan: Van Jans partij heb ik het minste meegekregen. Ik weet wel dat hij op een gegeven moment zijn dubbele c-pion wist op te lossen. Ook dat moet een meesterzet zijn geweest, want even later mocht de voorsprong worden bijgeschreven.
– Jouke: Jouke had het zwaar. Hij hoopte de opening met zwart te overleven, maar zijn tegenstander Mark gaf geen duimbreed toe. Iedere keer dat Jouke op adem leek te komen, deelde Mark een nieuwe linkse directe uit. Vrijpionnen vlogen over en weer, alsof ze muurvast stonden of juist onstopbaar waren. Toen de rook optrok, had Mark gewonnen. Hij vertrouwde me nog wel toe dat de mannen uit het Noorden nu al drie seizoenen op rij van de uiteindelijke kampioen hadden gewonnen… Misschien moesten we dus maar vrede hebben met een mogelijke nederlaag. Tussenstand: 3-3.
– Elco: Elco speelde op zijn verjaardag zo’n gortdroge partij dat er op een gegeven moment een luchtbevochtiger de zaal in gereden moest worden. Het schijnt dat de computer zelfs in slaap viel toen die gedwongen werd de stelling te analyseren! Ik kan hier nog meer superlatieven tegenaan gooien, maar dat doet te kort aan de geweldige inspanning waarmee Elco uiteindelijk een pion wist te winnen, om via eeuwig schaak de remise veilig te stellen. De computer oordeelde de hele partij strak op 0.00: nooit beter, zeker nooit slechter. Tussenstand: 3,5 – 3,5.
– Roland: In een inmiddels flink rumoerige zaal lag de schone taak bij Roland om de winst binnen te slepen. In de opening had hij Hendrik de h-pion vrij baan gegeven, hoewel dat misschien alleen maar bakken tijd had gekost. Het zag er in ieder geval complex uit. In het eindspel zat er na wat ruilwerk echter niet meer in dan de vrede te tekenen.
Eindstand 4-4: een punt gewonnen of een punt verloren? Aan het einde van
het seizoen zullen we het weten!
|
VAS 3
|
Rating
|
Aartswoud 1
|
Rating
|
Uitslag
|
||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Baarslag, E. (Ed) | 2102 | Hendriks, T.C. (Tobias) | 2146 | 0 – 1 | ||
| Tromp, P. (Patriek) | 2036 | Kelder, S. (Sjoerd) | 1987 | 0 – 1 | ||
| Veelen van, J. (Jouke) | 2046 | Helder, M.J.G. (Marc) | 2122 | 0 – 1 | ||
| Hakvoort, E.T. (Elco) | 2028 | Zijlstra, P. (Pascal) | 1986 | ½ – ½ | ||
| Freudenberg, J.F. (Jan) | 2039 | Ory, J.P. (Jean-Paul) | 1909 | 1 – 0 | ||
| Daamen, R. (Roland) | 2020 | Bakker, J. (Jeroen) | 1926 | ½ – ½ | ||
| Hacken ten, J.F.P. (Jos) | 2000 | Smit, R.T.F. (Robin) | 1846 | 1 – 0 | ||
| Kleeman, D. (David) | 1985 | Boots, L. (Lukas) | 1933 | 1 – 0 | ||
| Gemiddelde Rating: | 2032 | Gemiddelde Rating: | 1982 | 4-4 |