Afgelopen zaterdag mocht VAS 4 eindelijk beginnen aan het nieuwe KNSB-seizoen. In de eerste ronde kwam De Waagtoren 4 op bezoek. Op papier waren we met een gemiddelde rating van 1985 tegenover 1785 behoorlijk favoriet, maar zoals iedere schaker weet: van ratingpunten alleen heeft nog nooit iemand een wedstrijd gewonnen. Er moest dus gewoon geschaakt worden.
Voor ondergetekende begon de wedstrijd deze keer niet achter het schaakbord. Ondanks een haast ongezond fanatisme was de teamcaptain de pas naar het strijdtoneel afgesneden en restte hem een rol langs de zijlijn. Dan maar doen waarvoor een goede veldheer eveneens is aangesteld: zijn manschappen inspecteren. Een korte blik langs de acht borden stelde hem gerust. De stukken stonden klaar, de koppies stonden op scherp en de VAS’ers hadden er zin in. De teamcaptain aanschouwde zijn manschappen en zag dat het goed was. Het startsein kon worden gegeven.
De eerste die bewees dat dit vertrouwen terecht was, was Yicheng op bord 8. Een theoretische variant van de Siciliaanse Draak verscheen op het bord en met f3, g4 en vervolgens alles richting de zwarte koning koos hij bepaald niet voor een middagje rustig manoeuvreren. Wie de Draak een beetje kent, weet dat subtiliteit in dergelijke stellingen al snel plaatsmaakt voor de vraag welke koning als eerste in stukken wordt gehakt. Yicheng bleek uitstekend thuis in de theorie en voerde zijn aanval overtuigend uit. Terwijl verschillende teamgenoten nog midden in hun opening zaten, kon hij zijn stukken alweer in het doosje stoppen: 1-0!
Niet veel later bleek dat meer VAS’ers weinig behoefte hadden aan een volledige zaterdagmiddag achter het schaakbord. Jeroen was eveneens bijzonder snel klaar en ook Niels en Aran zetten hun tegenstanders voortvarend opzij. Binnen relatief korte tijd begon het scorebord daardoor vormen aan te nemen waar zelfs de meest optimistische teamcaptain weinig op aan te merken had.
Op bord 2 hadden we voor de gelegenheid versterking ingevlogen vanuit VAS 3. Minh was bereid gevonden een uitstapje naar het vierde te maken en daar zijn we niet alleen haar, maar ook VAS 3-teamcaptain Patriek bijzonder dankbaar voor. Dat vertrouwen betaalde ze uitstekend terug: ook Minh wist het volle punt binnen te halen. Over de precieze totstandkoming van haar overwinning moet de schrijver u helaas grotendeels het antwoord schuldig blijven. Acht partijen tegelijkertijd volgen blijkt zelfs voor een werkloze teamcaptain wat ambitieus. Het belangrijkste detail hebben we gelukkig wel meegekregen: 1-0 voor Minh!
Waar een groot gedeelte van het team inmiddels richting analysebord of bar kon vertrekken, hadden Tobias en Ivo duidelijk voor een langere werkdag gekozen.
Op bord 1 nam Tobias het met zwart op tegen Leonard Haakman. Lange tijd hielden beide spelers elkaar in evenwicht en waar op andere borden de punten in rap tempo binnenstroomden, werd hier rustig verder gemanoeuvreerd. Uiteindelijk bleek geen van beiden voldoende aanknopingspunten te hebben om het volle punt af te dwingen. Een keurige remise en daarmee wederom een half punt in de tas.
Ook Ivo had geen enkele haast. Zet na zet bleef hij zijn tegenstander onder druk zetten en pas nadat een aanzienlijk gedeelte van het team zijn schaakverplichtingen al had afgerond, kon ook hier de hand worden geschud. Het geduld werd beloond: 1-0 voor Ivo.
Er was toen echter nog steeds iemand bezig.
Fons had in een Semi-Slavische stelling een minder zorgeloze middag. Er waren gedurende de partij zeker kansen, maar juist in deze opening bleek wat extra theoretische kennis geen overbodige luxe te zijn geweest. Een aantal specifieke ideeën was onvoldoende bekend en zijn tegenstander wist daar uiteindelijk beter mee om te gaan. Fons bleef als allerlaatste VAS’er knokken, maar moest zich uiteindelijk gewonnen geven. De Waagtoren had daarmee alsnog een overwinning uit het vuur gesleept.
Toen ook daar de handen waren geschud, kon de definitieve uitslag worden ingevuld:
VAS 4 – De Waagtoren 4: 6½ – 1½!
Zes overwinningen, één remise en slechts één nederlaag. Een betere start van het seizoen hadden we ons nauwelijks kunnen wensen. De eerste twee matchpunten waren binnen en bovendien op een manier die weinig ruimte voor discussie liet.
De overwinning maakte bij de teamcaptain vervolgens dusdanig veel los dat de festiviteiten enigszins uit de hand liepen. Waar een normaal mens wellicht genoegen had genomen met één of twee biertjes in het speellokaal, raakte ondergetekende zó bevlogen dat hij uit pure vreugde besloot koers te zetten richting Parijs. En als je dan toch een overwinning gaat vieren, kun je het maar beter goed doen. Enkele uren later stond hij daarom bij l’Arc de Triomphe om de eerste twee matchpunten van het seizoen van een passende hoeveelheid grandeur te voorzien.
Een tikkeltje overdreven na één competitiewedstrijd? Wellicht.
Maar laten we er dit seizoen vooral niet geheimzinnig over doen. Er is maar één doel en dat is de titel. We hebben een sterke en brede selectie en na deze eerste wedstrijd is er weinig reden om onze ambities onder stoelen of banken te steken.
Wij zijn VAS. Wij zijn de beste.
En mochten spelers van onze toekomstige tegenstanders toevallig op de VAS-site zijn beland en dit verslag aandachtig zitten mee te lezen: vat bovenstaande vooral op als een uitnodiging om straks nóg gemotiveerder onze kant op te komen. Hoe scherper de tegenstander, hoe leuker de wedstrijd 🙂
Door: Jort Cornelissen