Op zaterdag 25 oktober vond het Hutton-jeugdtoernooi plaats. In dit toernooi spelen de sterkste spelers uit de diverse jeugdcategorieën met viertallen tegen elkaar. VAS was alleen vertegenwoordigd in de D-categorie met Jochem Scheepers en Roger Bhoorakhan en in de E-categorie met Abel Schaefers en Milo Cornelissen. Na een lange optelsom bleek dat van de 5 onderbonden die in alle 5 categorieën meespeelden de SGA op een prachtige 2e plaats was geëindigd. Lees hoe de D-jeugd de hoofdprijs binnenhaalde en de E-jeugd, ondanks zeer goed spel, met lege handen naar huis ging.
De D-jeugd
Samen met Tjark Vos en Shotaro de Niet, wisten Roger en Jochem (begonnen met 3 en een half uit 4!) de 1e plaats te bereiken. Opvallend is dat er zeer geconcentreerd en professioneel gespeeld werd. Roger bleek ook nu een zeer gehaaid vluggeraar te zijn. Je kan zien dat hij niet voor niets op de eerste plaats staat in de Grandprix-cyclus en al de nodige ervaring heeft opgedaan tegen oudere spelers. Jochem was opnieuw verrassend sterk bezig. Zeer geconcentreerd spelend was hij elke keer zijn tegenstanders te vlug af. In de laatste ronde verknalde hij een mooie score door in een goede stand een stuk weg te geven. Opvallend was dat hij zeer coulant kan zijn, op het ridderlijke af. Bijvoorbeeld tegen een meisje in een stand met een randpion meer in een toreneindspel weigerde hij haar door haar vlag te stampen. En dat terwijl ze slechts 6 seconden op de klok had. Ik ken heel veel spelers die daar heel anders over denken.
De E-jeugd In een team met de sterke Tijmen van der Brink van ADA en de opkomende ster Alexander Flick van Caïssa presteerden Milo en Abel heel erg goed. Het team wist aanvankelijk diverse sterke teams te verpletteren. De Noord Hollandse bond met twee Europees kampioenschap gangers werd bijvoorbeeld met maar liefst 4-0 (!) verpletterd. In de laatste 2 ronden ging het echter mis. In de voorlaatste ronde leed het team zijn Waterloo tegen Leiden . Op bord 1 en 3 moesten Milo en Abel opboksen tegen de schotse opening. En dat is nu net een opening die weinig gespeeld wordt in Amsterdam. En dat viel te zien ook. Ondanks het feit dat ze op onbekend terrein waren speelden Abel en Milo à tempo hun zetten tegen de zeer goed voorbereide tegenstanders. Het resultaat was er naar: binnen een minuut en luttele zetten stond Milo een kwaliteit achter en Abel een stuk. Dat overleefden ze niet. Omdat alleen Alexander knap iets terug kon halen was een 3-1 nederlaag een feit.
In de laatste ronde moest gespeeld worden tegen de SGS dat geen matchpunten had en slechts 3 bordpunten. Dat zou een makkie moeten zijn. Na 5 minuten leek dat nog steeds te kloppen. Milo had probleemloos gewonnen en Abel stond een pion en bijna een stuk voor. Helaas wist Abel het gladde losse paard niet te veroveren en moest hij eeuwig schaak toestaan. Gelukkig stonden zowel Alexander als Tijmen goed tot straalgewonnen. Helaas was Alexander iets te optimistisch en zag hij mat-achter- de- paaltjes over het hoofd. Inmiddels was duidelijk geworden dat een gelijk spel genoeg was voor een tweede plaats. Tijmen had een beter toreneindspel langzaam zien verzanden in een straal remise eindspel. Juist toen de vrede getekend kon worden zag hij een kleinigheidje over het hoofd. Resultaat: een nul. Triest voor Tijmen, die een paar prachtige partijen gespeeld had. Altijd triest om in een laatste ronde zo’n zekere prijs te laten glippen.
Extra jammer voor Abel, met 3 ½ uit 5, en Milo met een geweldige score van 4 uit 5 op het eerste bord. Milo speelde tegen 4 spelers die hoog waren geëindigd in het Nederlandse kampioenschap. Zijn enige punt verloor hij tegen de Nederlandse kampioen. Voorwaar geen schande.
Na afloop was het voor de Amsterdamse schakertjes en de begeleiders onder de bezielende leiding van Rozemarijn nog lekker natafelen bij de chinees. Opvallend was dat er vooral over voetbal gesproken werd en dat Ajax niet de favoriete club van de meeste spelers was.
tekst: Enrico Vroombout