Afgelopen zaterdag stond voor VAS 6 de eerste ronde in klasse 5 H in het Cygnus College op het programma. De eerste ronde van zeven rondes waarbij we niet als kanshebber voor het kampioenschap opvallen. Door enkele invallers deze dag waren we op papier sterker dan onze tegenstander, maar voordat je dat uitbetaald krijgt, dient er nog wel geschaakt te worden.
Het was zo’n zaterdagochtend met een flauw, lekker najaarszonnetje. Het woord ‘Indian summer’ probeer ik te vermijden, omdat dit werkelijk niks met Amsterdam en nazomer te maken heeft. Maar goed, op de weg naar het Cygnus liepen er al een hoop mensen op straat. Vooral veel sportende figuren en latte matcha caramel-slurpers op weg naar weet ik veel waarnaartoe. In ieder geval de meeste niet op weg naar onze eigen VAS-verzamelplaats aan de Wibautstraat. Elke keer weer blij dat we niet in Amstelveen spelen en dat we gewoon Amsterdam Oost hebben.
Nadat alles was klaargezet, kwamen onze teamleden langzaam binnendruppelen. Het was weer vertrouwd druk en iedereen leek goedgemutst. Hier en daar was er wat ruis over de plekken en de tafels waar de teams speelden, maar dit werd professioneel opgelost doordat gewoon iemand een keuze maakte. Niemand die het daarmee oneens was. Zo kan het ook gewoon. Een club met leden die zich net wat extra inzetten op deze dagen is onmisbaar en van onschatbare waarde.
Saffran op bord 1 haalde een mooie overwinning binnen met wit en kon zijn invalbeurt als geslaagd beschouwen.
Het tweede bord werd door Ryan prima met een vol punt ingepakt. Zijn tegenstander speelde een variant die bekend was voor Ryan en hij kreeg een sterke stelling met actieve stukken tegen een vrij passieve tegenstander. Een prima tactiek zorgde voor een grote helse aanval waarbij hij in het heetst van de strijd nog mat in drie miste. Uiteindelijk ging de dame van de tegenstander verloren en in 26 zetten was het klaar.
Bord 3 had Jan gewoon ook een lekker puntje binnengeharkt en dat hielp mee met de feestvreugde.
Op bord 4 speelde Filip een leuke partij en na een goede opening bleek het middenspel toch echt wel een taaie kluif. Uiteindelijk in een minder eindspel bood Filip remise aan, omdat dit het beslissende halfje zou zijn op dat moment van de wedstrijd. Het remiseaanbod werd geaccepteerd.
Joost had zich thuis voorbereid op een middeltje tegen het vermaledijde Londonsysteem in de hoop dat zijn tegenstander dit op het bord bracht. Dat kwam er bijna, maar zijn tegenstander had een slimmigheidje in petto. Met een net andere zetvolgorde tolde het hoofd van Joost en besloot hij gewoon zijn voorbereiding te spelen. Echter, met een aanvallende centrumpionzet bleek er toch ineens een loper van de tegenstander op f4 te staan. Origineel, maar niet eerder op deze wijze op het bord gekomen bij onze Joost. Met nog maar 9 minuten op de klok was er een middenspel ontstaan dat iets beter leek voor zijn tegenstander, maar nog lang niet beslist. Met nog 13 zetten te spelen besloot Joost remise aan te bieden. Dat pakte zijn tegenstander meteen aan, omdat hij tegen de ondertussen mooi opgebouwde zwarte bunker van Joost aan zat te kijken. Daar wil je dan niet graag heen lopen met die paar witte leuke stukken op misschien wel iets betere velden.
Op bord 6 kreeg Nanno meteen twee agressieve zwarte centrumpionnen tegenover zich, maar nadat er wat stukken waren geruild, bleef hij steeds een tempo voor op zijn tegenstander, die de hele partij net steeds een verdedigende zet diende te doen in plaats van de ruimte te hebben voor een aanvallende zet. Er werd een pion gewonnen en de stukken van zwart bleken elkaar lastig te vinden. Zodoende konden er lopende de partij meer stukken afgeruild worden totdat er onder andere twee witte pionnen overbleven op de zevende rij, waar ooit zijn tegenstander begon met zijn twee centrumpionnen. Er werd opgegeven en het punt was binnen.
Jacob won op bord 7 overtuigend nadat eerst zijn tegenstander in de opening een zeer agressieve damezet om initiatief te krijgen inzetten. Dit pakte verkeerd uit voor de tegenstander en in enkele vlugge paardenzetten verloor zijn tegenstander ook nog de rokeermogelijkheid. Met een ijzersterk centrumpaard van Jacob voorkwam hij allerlei mogelijke ontwikkelmogelijkheden van zijn tegenstander zodat deze niet goed in zijn spel kwam. Zijn tegenstander verdedigde zich nog kranig maar het volle punt is nooit uit zicht geweest. Goed gedaan Jacob !
Op bord 8 haalde Vadym een prima remise die ervoor zorgde dat geen enkele partij van het team verloren ging.
Hoe vatten we deze eerste zaterdag in oktober samen? Amsterdam Oost is nog altijd beter dan pak hem beet een strandje in Zuid-Holland of bijvoorbeeld een Spaans dorpje met wateroverlast. We hebben het VAS-gevoel weer gevoeld. We zijn weer thuis, we hebben elkaar weer gezien, we hebben weer met elkaar geschaakt. Wat kan een schaakleven soms klein, maar zo mooi zijn, zeker als je als team wint? Op naar de volgende ronde!!
(door Nanno Rijnders)