Laatste wedstrijd van het seizoen. Promotie uit Zoetermeer komt langs.
Normaal gesproken zou dat al reden genoeg zijn om het schaken serieus te nemen. Maar er speelde iets anders in de zaal. Iets groters. Alle ogen waren namelijk gericht op VAS 1, dat bij winst naar de meesterklasse zou promoveren. En laten we eerlijk zijn: dan wordt een wedstrijd van VAS 2 plotseling een soort bijprogramma. Zoals de voorfilm bij een bioscoopbezoek waar iedereen eigenlijk alleen voor de hoofdfilm komt.
De spelers van het tweede deden hun best om zich op hun eigen partijen te concentreren. Dat lukte wisselend. Sommige spelers volgden de partij van het eerste bijna obsessiever dan hun eigen stelling. En eerlijk gezegd: dat was volkomen begrijpelijk.
Een seizoen dat begon met pessimisme
VAS 2 begon het seizoen als degradatiekandidaat. Dat gevoel werd in de tweede ronde overtuigend bevestigd toen Kennemer Combinatie 2 ons met 0-8 van het bord veegde. Dat soort uitslagen zet een mens aan het denken.
Daarna volgden nog een nederlaag tegen Philidor Leiden en een wat ongelukkig gelijkspel tegen De Waagtoren.
Gelukkig waren er ook lichtpunten. Overwinningen op:
zorgden ervoor dat het seizoen uiteindelijk toch positief kleurde.
Bij het ingaan van de laatste ronde bestond er zelfs nog een theoretische kans op promotie. Daarvoor moesten vijf uitslagen precies goed vallen. Dat is ongeveer zo waarschijnlijk als zes keer achter elkaar kop gooien met een munt. Of zoals een schaker het zou formuleren: het kan, maar je rekent er niet op.
Dus besloten we ons maar gewoon op de eigen wedstrijd te richten.
Bannink
In seizoen 2022/2023 speelden we thuis tegen Promotie. Winst was toen zeer welkom geweest, maar het werd een 3½-4½ nederlaag. Uiteindelijk kwamen we dat seizoen net tekort om degradatie te voorkomen.
Ik speelde destijds tegen de sympathieke Bannink. Het werd een langdurig schaakgevecht waarin ik uiteindelijk in het eindspel alsnog onderuitging. Een terechte nederlaag, overigens, maar wel een met een aangename nazit.
Bannink was er dit jaar niet meer bij.
De club uit Zoetermeer werd ruim een jaar geleden getroffen door een verschrikkelijke gebeurtenis. Hun sterspeler, 23-voudig clubkampioen en clubman Bernard Bannink overleed aan een hartinfarct. Dat raakte de vereniging diep. Spelers als Maarten van Zetten en Elco Kuipers vertrokken. Nog vóór de competitie begon wist men in Zoetermeer al dat handhaving waarschijnlijk een illusie was.
Het werd uiteindelijk een soort afscheidstoernee van de tweede klasse. Met één matchpunt als eindresultaat.
De wedstrijd
Raghav opende de score. Met zwart ruilde hij zo ongeveer alles wat los en vast zat en belandde in een eindspel met ongelijke lopers dat hij ogenschijnlijk moeiteloos won. Of dat pure klasse was of een beetje hulp van de tegenstander laat ik in het midden, maar dat Raghav enorme sprongen heeft gemaakt is duidelijk.
Hij werd uiteindelijk topscorer met 6 uit 8.
Niet veel later verdubbelde Tom de score. Tom speelt een soort schaak dat je bijna klassiek kunt noemen. Alles ziet er logisch uit, bijna vanzelfsprekend. Een beetje zoals Fischer dat kon: zetten die zo natuurlijk lijken dat je je afvraagt waarom je ze zelf niet bedacht had. En uiteindelijk wint hij gewoon zijn partij.
Bij Aran wilde het dit seizoen allemaal nét niet lukken. Ook nu speelde hij eigenlijk een goede partij, met één moment van onoplettendheid. Schaken lijkt soms op boksen: laat je de dekking even zakken, dan lig je op de grond. Aran liet de dekking zakken en werd uitgeteld.
Een seizoen om snel te vergeten.
Niels en het grote nieuws
Niels was deze ronde eigenlijk nergens met zijn hoofd. Toen Take bij VAS 1 een slechte stelling remise hield tegen FM Michael Wunnink, veerde hij op. Toen Anton een verloren stelling wist te winnen van Alje Hovenga schreeuwde hij het bijna uit.
Kortom: de promotie van VAS 1 hield hem meer bezig dan zijn eigen partij.
Uiteindelijk werd het een snelle remise. En eerlijk gezegd: daar kon iedereen prima mee leven.
In zijn eigen woorden:
Marcos
Op bord 1 won Marcos een pion en ruilde de dames. In het middenspel zonder dames had zijn tegenstander een koning in het centrum en het loperpaar als compensatie. Theoretisch interessant, praktisch vermoedelijk onvoldoende.
Marcos klaarde de klus opnieuw. Daarmee eindigde hij het seizoen met 5 uit 5 — al moet gezegd worden dat hij de wedstrijden tegen Philidor, De Waagtoren en Kennemer Combinatie helaas miste.
Game went sideways as my opponent made a mistake in the opening that I couldn’t convert, ending up with an equal middlegame with easier plans for white. Once we got to the endgame, my opponent played h4?? (Diagram), a blunder which allowed me to get passed pawns while controlling the queenside, easy to convert.
Na afloop van zijn technische overwinning barstte er plotseling een enorm gejuich los in de zaal.
VAS 1 was kampioen.
Promotie naar de meesterklasse.
Nog meer punten
Joris speelde tegen Henk Noordhoek, jarenlang de reisgenoot van Bannink naar buitenlandse toernooien. Henk had een moeilijk seizoen achter de rug: alle partijen met zwart en slechts een half bordpunt.
Ook deze keer ging het mis.
Joris had zichzelf een keer wit gegeven en verkreeg vanaf het begin een klein plusje. Dat plusje groeide niet, maar het verdween ook niet. Ondertussen verdwenen er wel steeds meer stukken van het bord. Uiteindelijk bleek dat voldoende.
Bovenstaande stelling wist Noordhoek niet lang droog te houden.
Roland, topscorer van vorig seizoen, had een lastig jaar. Maar deze keer ging het goed. In een Benoni-achtige stelling ging het spel alle kanten op, maar uiteindelijk bereikte hij een eindspel dat hij duidelijk beter behandelde dan zijn tegenstander.
Een waardige afsluiting.
David
Als laatste was David nog bezig.
David had zijn stukken uitstekend neergezet en besloot daarna… niets te doen. Zijn tegenstander probeerde voorzichtig wat activiteit te ontwikkelen, maar slaagde daar niet echt in.
In zulke stellingen voelt onze filosoof zich thuis. Schaken zonder plan, maar wel met veel gedachten. Angstvisioenen, profylaxe, doembeelden — alles passeert de revue. Ondertussen verandert er eigenlijk niets.
In een manoeuvreerpartij met wederzijdse fouten en een heel hardwerkend paard kon ik hier gebruik maken van de penning: 47.f4 De7 48.Pf5 Df6 49.Pxd6 Dxa1+ 50.Kh2 De1. Zwart hoopt op eeuwig schaak. 51.Dxe4+ g6 52.Df3 Dxb4 53.Pxf7 c5 54.Dg4 De1 55.Pe5 Db1 56. Dxh4+ en zwart gaf op.
Totdat David uiteindelijk toch gewoon wint.
Ondertussen was de zaal al overgegaan op bier, champagne en oude jenever.
Het seizoen
VAS 2 speelde dit seizoen met 12 spelers.
- Niels speelde alle wedstrijden, allemaal met zwart, en haalde een TPR van 2178.
- Marcos scoorde 5 uit 5 (2512)
- Job 4½ uit 5 (2426)
- Pim 4 uit 5 (2327)
- Raghav werd topscorer met 6 uit 8 (2308)
Luc, Tom, David en Joris scoorden iets boven verwachting.
Roland, Sierk en Aran iets eronder.
Maar uiteindelijk geldt wat in het schaken misschien nog wel vaker waar is dan elders:
het was gewoon een mooi seizoen.