Terwijl buiten de mussen van het dak vielen begonnen in Naaldwijk 38 E-teams aan de finale van het Nederlands kampioenschap. VAS was goed vertegenwoordigd met twee teams, net zoals twee andere gerenommeerde clubs, De Toren uit Arnhem en Leiderdorp. Het eerste team van VAS bestond uit Milo Cornelissen, Abel Schaefers, Jonathan ten Have en Alexander Pohle, VAS 2 uit Clemens Oomes, Youssef El Jarmouni, Vera van der Linden en Mo Kruiswijk. In de voorrondes om het Amsterdams kampioenschap waren ze na een spannende strijd eerste en tweede geworden, nu stonden ze meteen in de eerste wedstrijd tegenover elkaar. VAS 1 liet er geen misverstanden over bestaan welk team het beste was en noteerde meteen een stevige 4-0 overwinning. Gelukkig voor VAS 2 ging het daarna beter met drie gelijke spelen op rij.
Zoals te verwachten was hadden Clemens en Youssef het zwaar aan de eerste twee borden. Daar zitten immers alle sterke tegenstanders en punten pakken is dan moeilijk. Clemens pakte zijn eerste punt pas in de vierde partij, Youssef moest hiervoor zelfs wachten tot de zesde ronde. Gelukkig scoorden bord drie en vier beter: Vera haalde drie punten en Mo won na het verlies in de eerste partij tegen Alexander alle andere partijen en haalde dus 6 uit 7, een uitstekende prestatie. Zo werden er toch nog behoorlijk wat wedstrijdpunten bij elkaar gesprokkeld en kwam VAS 2 uiteindelijk terecht op een gedeelde zestiende plaats. Daar mag het team best trots op zijn. En het biedt kansen voor volgend jaar, want behalve Clemens mogen ze dan allemaal weer meedoen aan de clubteams E. Dus wie weet!
VAS 1 had na de overwinning op VAS 2 de smaak goed te pakken. Tegen het sterke Santpoort werd 2-2 gespeeld, Caïssa Hoorn werd met 3-1 verslagen en tegen het ook sterke Assen werd eveneens 2-2 gespeeld. Opvallend was dat hier juist de punten werden behaald aan de zware borden 1 en 2. Milo en Abel veegden de ene tegenstander na de andere van het bord en stonden na vier ronden allebei op 4 uit 4. Jammer was het dat Jonathan en Alexander wat achterbleven en punten lieten liggen. Iets meer concentratie en iets langer nadenken hadden beslist geholpen, want nu werden er toch te vaak stukken weggegeven en dat kost natuurlijk punten. Maar na vier ronden zag het er goed uit en draaiden ze mee voor de echte prijzen. En toen kwam ronde 5. Tegen Heerhugowaard/Winterkoning, toch niet de allersterkste tegenstander, kwamen onze mannen er helemaal niet aan te pas. Met 4-0 werden ze van het bord gemept en daarmee was een hoge klassering vrijwel verkeken. Gelukkig ging het daarna weer beter en na een winstpartij en een remise werd VAS 1 uiteindelijk gedeeld zevende. Als je ze dat van tevoren had verteld waren ze ongetwijfeld blij geweest, nu werd er toch nog even sip gekeken. Een plek bij de eerste vijf had er immers wel ingezeten. Als één van de drie remises winst was geweest. Of als ze wat beter hadden gespeeld in de vijfde ronde…. Toch mag ook VAS 1 tevreden zijn. Als je bedenkt hoeveel teams er meedoen aan alle voorrondes is een gedeelde zevende plaats natuurlijk heel goed.
Clemens, Mo, Alexander en Abel mochten daarna naar huis om uit te rusten. Milo, Jonathan, Vera en Youssef gingen linea recta naar het schaakkamp in Santpoort. Of ze daar veel hebben gerust waag ik te betwijfelen…
tekst: Enrico Vroombout