door: Jort Cornelissen
Voor de fanatieke volgers onder jullie zullen de geheimen van VAS IV nog onbekend zijn. In stilte hebben wij ons een weg door tegenstanders geslagen om ons bekend te maken op het juiste moment. Dat moment is nu. Op 7 maart aanstaande gaan wij een gooi doen naar de schaakkroon van KNSB-klasse 5k. In een direct gevecht met Fianchetto I in Schiedam zal hier ons lot worden beslist. Lukt het onze de muren te bestormen, wordt de titel buitgemaakt of gaan wij aldaar dan toch ons Waterloo vinden. U merkt de schrijver is al erg enthousiast, maar in plaatst van een uitgebreide voorbeschouwing zal hier een terugblik vormen over hoe wij ons in deze positie hebben gemanoeuvreerd.
Na overtuigende overwinningen tegen rivaliserende teams in de vorm van KC 4 en Zukertort 3, verliep de vorige KNSB speelronde enigszins chaotisch. Teamcaptain Joris wist na een reeks afmeldingen en last-minute veranderingen alsnog een gelegenheid team op de been te brengen. Á la Denemarken in 1992 – een vergelijking die sinds het premiersdebat van RTL in september 2025 maar blijft terugkeren – steeg éen ieder boven zichzelf uit en werd het op papier sterkere Zugzwang I de pas afgesneden.
Afgelopen zaterdag bleek dat deze overwinningsroes nog duidelijk voelbaar was in het team. Met een terugkeer van vaste krachten Niels, Sarah en Alexander was het team weer helemaal op en top voorbereid om de punten binnen te slepen. Toch werd er met één traditie gebroken. Waar voorlopig Jort en Joris trouw bleven aan één der schaakkleuren; gaf de schrijver deze keer aan toch aan de kant van de witte stukken te willen plaatsnemen. Hoe luidde dat gezegde ook alweer: never change ….
Voor Jort liep dit gambiet met een sisser af. In een draak van een partij – dan hebben we het niet over een Sicilaanse draak – stond hij aan de vooravond van een zekere nederlaag. Echter, besloot de tegenstander de verdediger van de toegangspoort te verwijderen. Vier zetten nadien was mat onhoudbaar en zijn perfecte score bleef in stand; 1-0.
Aan het zevende bord gebeurde bij Joris nagenoeg het tegenovergestelde. Na een aangename positie uit de opening, leek hij op de voor hem karakteristieke manier een structureel voordeel langzaam te gaan uitbuiten in een overwinning. Een moment van onachtzaamheid maakte een einde aan de ongeslagen status. Wat Fischer niet lukte in Reykjavik, slaagde onze captain helaas ook niet in. Een opgesloten loper bleef achter slot en grendel: 1-1.
Op bord 8 speelde Sarah met een verbetenheid die gisteren door de Hollandse ijskoningin Jutta eveneens tentoon werd gespreid. Waar haar tegenstander door het spelen van een Pirc achtig systeem vooral gokte op een solide partij; gooide onze Vlaamse al haar pionnen in de strijd en oogstte hiermee een kansrijke positie in het eindspel. Zwart zijn koning werd vastgezet en één voor één werden de kwetsbare pionnen opgesnoept: 2-1.
Onze andere Vlaamse topper Alexander moest jammer genoeg het onderspit delven. In een partij waar gevoelsmatig geen grote blunders of fouten werden gemaakt, groeide het momentum van wit toch zet per zet totdat de capitulatie werd ondertekend: 2-2.
Een gelijke score op de onderste borden dus dat zou weleens een spannend verhaal kunnen worden, aldus dacht ik toen ik de speelzaal uitliep om mijn partij te analyseren. Maar juist op de topborden wordt er dit seizoen uitmuntend gescoord en zo ook deze wedstrijd.
Versterking Ryan, kon in een onbeschrijfelijke positie op zijn uitmuntende rekenvaardigheden vertrouwen. En won hiermee een slechts 18-zetten durende partij: 3-2.
Waar Joost in de wedstrijd om het clubkampioenschap tegen Luc nog werd verrast in de Scandinavische opening, was hij deze keer op zijn hoede. Zonder theoriekennis koos hij voor een zeer logisch plan. Daar zijn tegenstander eveneens zijn stukken naar de juiste velden dirigeerde, was een puntendeling het onvermijdbare resultaat: 3,5 – 1,5.
Legende zeggen dat hij ooit Niels Drawsloot werd genoemd, maar deze bijnaam heeft Niels inmiddels definitief afgeworpen. Als gewaardeerd teamlid van de schrijver in drie competities kan ik u verzekeren dat de partijen van Niels zich ver weg staan van salonremises o.i.d. Ook deze keer weer bleek het verlies van een stuk niet voldoende om hem te verschalken. Niels offerde namelijk in het middenspel zijn koningin voor twee stukken en één toren. Materiaal technisch herstelde hij zo het evenwicht; echter de witte koning stond naakt in de orkaan en zag zijn kroon met de wind mee gaan: 4,5 – 2,5.
De bar mag worden opgezocht; de cruciale twee bordpunten zijn binnen!
Het feest werd echter nog mooier. Op bord 1 deed Fons wat hij ondertussen al drie seizoenen lang doet in de KNSB: niet verliezen en hoofdzakelijk winnen! Ook deze keer vond hij zich na een goede voorbereiding terug in een benarde positie; had hij dan toch niet die verdomde Nimzo-Indisch moeten spelen? Met een voordeel van +3 besloot hij zich nog één laatste keer op te richten, zette zijn schouders eronder en centipawn na centipawn herstelde hij het evenwicht. Totdat daar het moment was dat zijn tegenstander alert diende te zijn:
En zo viel ook deze partij vrij abrupt in het slot. Eindstand:5,5 – 2,5.
De overwinning werd kortstondig gevierd in the Social Hub en bij Pizzeria Beppe, maar algauw werden de scenario’s voor 7 maart besproken. Om de tegenstander, die spijtig genoeg ook over een werkende internetverbinding beschikt niet al te wijs te maken, zal ik u hier niet nog meer onzer geheimen verklappen. Maar voor de schare fans die zich na het lezen van dit verslag aan VAS IV hebben verbonden heeft de schrijver in navolging van Colijn nog een laatste boodschap; “Gaat u maar rustig Slapen”.
