Emiliën en Imre. Namen om te onthouden.
Het NK Jeugd. Dat is geen gezellig clubtoernooitje met koekjes en ranja. Nee. Dat is het podium waar alleen de besten van hun leeftijdscategorie mogen aantreden. Vier kwalificatietoernooien, verspreid over het land. Vier keer die spanning. Vier keer die vraag: hoor ik erbij?
Gouda was het decor van de tweede voorronde. Jongens met concentratie in de ogen, ouders langs de kant, coaches die niets zeggen maar alles zien. En daartussen: een aantal clubgenoten die hun kans grepen. Of misgrepen. Zoals dat gaat in sport.
Emiliën. Zakelijk. Professioneel.
In de B-categorie begon Emiliën als vijfde geplaatst. Geen poeha, geen franje. Gewoon schaken. Weinig weggeven, cadeautjes aannemen als ze worden uitgedeeld. Na vijf ronden: 4½ uit 5. Bovenaan. De koppositie.
Dan die ene nederlaag, tegen de latere winnaar Maxim Teianu. Dat gebeurt. Topsport is ook omgaan met tegenslag. En hoe reageerde Emiliën? In de laatste ronde, in goede stelling, nam hij remise. Niet omdat het mooi was, maar omdat het nodig was. Plaatsing veiliggesteld. Zo schaak je als je weet wat je wilt. Professioneel. Zakelijk.
De C-categorie: zwaarder, voller, genadelozer
65 deelnemers. Eén lijst. En bovenaan: Xiheng. Althans, bij aanvang. Maar ronde 3 en 4 waren onverbiddelijk. Twee keer afgestraft. Het resultaat: 5 uit 7. Buiten de prijzen. Teleurstelling. Die hoort erbij.
Yicheng kende een valse start. Een klap in het begin, maar hij knokte zich terug. In de laatste ronde zelfs nog op bord 4. Daar, op zet 19, ging het mis. Een fout. Groot. 4 uit 7. Geen plaatsing, maar wel perspectief. Hij is jong. Deze categorie is nog lang van hem.
Clubgenoten onder elkaar
In de voorlaatste ronde, bord 1. Twee Vassers tegenover elkaar: Saffran en Imre. Een snelle remise. Sommigen fronsen dan de wenkbrauwen, maar dit was wijsheid. Zo’n toernooi is loodzwaar. Soms is rust de beste zet.
De finale: alles of niets
Laatste ronde. Imre op bord 1 tegen Roan Lenting. Saffran op bord 2 tegen Lucas Bols.
Saffran begon sterk. Heel sterk zelfs. De stelling was uitstekend. En toen… gaf hij een stuk weg. Of was het een offer? Het antwoord: nee. Maar even later kwam er tóch weer een kans op voordeel. Zoals zo vaak in een laatste ronde: vermoeidheid, slordigheid, gemiste kansen. Over en weer.
In bovenstaande stelling was T1c3 met de dreiging Tg3 winnend. Deze kans werd gemist.
Saffran kwam terug. Na een blunder van de tegenstander lag winst zelfs binnen handbereik. Maar het mocht niet zo zijn. Na veel zetten, veel onbegrijpelijke momenten, ging hij alsnog ten onder. Een remise had misschien al genoeg geweest. Het toernooi duurde één ronde te lang.
Imre. Fris. Helder. Overtuigend.
En dan Imre. Uitgerust. Gefocust. Goede opening. Duidelijk plan. Strakke afronding. Tegen een bijzonder sterke jeugdspeler liet hij zien hoe het moet. Geen twijfel. Geen ruis. Gewoon klasse.
En dus is het simpel:
Imre geplaatst voor het NK C.
Saffran, Yicheng en Xiheng krijgen een herkansing. Want sport, en zeker jeugdsport, is zelden een rechte lijn omhoog.
Maar één ding staat vast:
deze namen…
die gaan we nog terugzien.
Verslag van de eerste voorronde