Een dag na de hele spannende KNSB zaterdag, waarin VAS 1 de droom op het schrijven van geschiedenis levend hield, werd op het Cartesius Lyceum in Amsterdam op het NK Snelschaken al een historische prestatie geleverd!
Meerdere VAS teams gaven acte de presence en deden het niet onverdienstelijk, maar het vlaggenschip was met iets heel bijzonders bezig. Het toernooi werd georganiseerd volgens een nieuwe formule. Er werden in de voorrondes twee vierkampen gespeeld, waarbij je tegen elke tegenstander 2 wedstrijden speelde met verwisselde kleuren. Op basis van de resultaten in deze fase kwalificeerde je je voor de top 32 knock out fase, of de onderste helft-knock out fase. De consternatie was groot onder de topteams toen in de tweede ronde door een indelingsfout alle topteams bij elkaar terecht kwamen. Zou dit al het einde voor de titelkansen van enkele topteams betekenen? Hoe de organisatie het heeft gefikst weet ik niet, maar uiteindelijk viel de schade mee en waren de grote namen in het top32 toernooi terug te vinden. Waaronder enkele VAS teams!
Voor was er goede hoop dat VAS bovenin zou kunnen meedraaien. Captain Rafael had namelijk een team samengesteld dat bestond uit 4 kanonnen:
- GM Pascal Charbonneau
- GM Friso Nijboer
- FM Ramon Koster
- Rafael Goudriaan (captain)
Opdracht 1 was veilig in de speelhal aankomen. Bij Ramon Koster werd in de haast een riem vergeten om te doen, wat betekende dat hij zijn eigen broek op moest houden. Pascal waagde zich praktisch voor het eerst in de fiets jungle van Amsterdam en wist het tafereel nog te filmen ook. Hij kwam levend aan en de fiets schijnt het ook overleefd te hebben.
In de voorrondes hield VAS 1 zich soepel staande. Onder andere het sterke team van Paul Keres met GM Hugo ten Hertog werd aan de zegekar gebonden. Enkel het sterrenteam van Kennemer Combinatie met in de gelederen onze eigen IM Khoi Pham bleek een maatje te groot. Het team plaatste zich alsnog overtuigend voor de top 32 knock out fase. Hierin kon het na elke wedstrijd voorbij zijn. Elke wedstrijd bestond dus uit 2 matches tegen hetzelfde team maar dan met verwisselde kleuren.
Er werd begonnen met een opwarmertje. Met alle respect voor de tegenstanders mocht op basis van het niveau verwacht worden dat onze mannen het klusje zouden klaren en we werden niet teleurgesteld.
Daarna begon het echte werk! Paul Keres was gebrand op revanche. Lang verhaal kort, dat zat er geen moment in. In de kwartfinale moest de horde HWP Haarlem met op bord 1 record Nederlands Kampioen Loek van Wely genomen worden.
Dit team was op papier gelijkwaardig en het werd dan ook heel spannend. De eerste match werd met 2,5 – 1,5 gewonnen. Wat betekende dat in de tweede match een gelijkspel voldoende was. Maar het was duidelijk ons team nam geen genoegen met ‘voldoende’. Er was een soort gretigheid in de ogen te zien, een honger. Er werd huisgehouden. HWP ging ten onder. Bijzonder om te zien was de overtuiging waarmee kopbord Pascal tegen Loek van Wely steeds de bovenliggende partij was. Voor de film fans onder ons, hij kreeg steeds meer de uitstraling van de T-1000 (Terminator referentie).
In de halve finale uiteraard weer een sterke tegenstander. Met aan het hoofd GM Reinderman.
Toen de kruitdampen waren opgetrokken na de eerste match werd geïnventariseerd: ‘hoeveel is het eigenlijk geworden?. Het was 4-0 geworden. De ontmoeting feitelijk al beslist was.
De finale!!
Hier zou de strijd om de nationale snelschaaktitel voor teams beslist worden. VAS 1 voelde zich gesteund door zo mogelijk de grootste schare fans met o.a. Niels, Tex, Bregje, Jan, Victor, Imre, Saffran, Fabian. Ivo had een dubbelfunctie. Hij was arbiter en fan! Alleen Ivo kan dat met elegantie combineren.
Zou het VAS 1 lukken om revanche te nemen voor de nederlaag in de voorrondes? Match 1 werd een thriller. Pascal stond goed, Friso niet minder, Ramon had het lastig en bij Rafael was het onduidelijk. Toen de kruitdampen waren opgetrokken na de eerste match werd geïnventariseerd: ‘hoeveel is het eigenlijk geworden?. Het was 4-0 geworden. Alleen dit keer voor de tegenstander.
‘Remontada!!’ : werd er keihard door de VAS hooligans in de zaal gedacht.
Het moest in de tweede match gebeuren. En VAS 1 liet hier zien uit het goede hout gesneden te zijn. Pascal bracht GM Casper Schoppen overtuigend zijn enige nederlaag van het toernooi toe, en Ramon speelde remise tegen Arthur de Winter. De andere twee partijen gingen verloren. Geen landstitel voor VAS, behalve dan voor Khoi maar wel een heel indrukwekkend toernooi. De naam van VAS was gevestigd en voor het eerst in ruim 40 jaar stond VAS op het hoogste podium van Nederland! Bij de volwassenen tenminste; bij de jeugd gebeurde dit al wekelijks. Een mooie voorbode op wat komen gaat.
Neem uw hoed af voor de 4 strijders die geschiedenis hebben geschreven en dat waarschijnlijk nog meer gaan doen!
Mooi resultaat!