Vanuit een diep dal klommen we omhoog. We horen nu zelfs bij de besten. Tenminste, er staan meer teams achter ons dan voor ons in de eindstand. Dan hoor je bij de beste helft.
Schouderklopjes, op de schouders van ons almaar sterker wordende jeugd. Imre Uitermark beslecht zojuist de 2000-grens bijvoorbeeld. Roman Bergaglia gaat opeens het Nederlands Kampioenschap t/m 14 jaar spelen (waar Saffran Mendelsohn zich ook al voor gekwalificeerd had). De jonge Zinedine Chnioune maakt zijn debuut in de KNSB-competitie.
Na een matig begin, wisten we telkens kantjeboord te winnen van teams uit Leiden, Haarlem en Amsterdam Zuid. Dat brengt ons tot een respectabele 8 uit 14 matchpunten en overtuigende handhaving in de Vijfde Klasse. Alle VAS-teams zijn gehandhaafd in de Vijfde Klasse, en dat is een mooie prestatie. (Gezien de versterkte degradatie.)

De laatste speeldag van onze competitie werd zaterdag 28 maart. De welbekende inhaalronde. Een drama natuurlijk, want een flink deel van schakend Nederland had die datum al wat anders staan. Dat gold ook voor Ivo en ondergetekende, die een scholentoernooi te organiseren hadden.
Gelukkig was de tegenstander, die dit probleem herkende, zo gul om vooruit te spelen. Op onze thuisgrond nog wel! Daar weten we wel raad mee. We begonnen dus met een dikke 0-2 voorsprong. (En ook als we tweemaal verloren hadden, was de dank groot geweest voor de medewerking van HWP Haarlem 5.)
Ivo speelde een, als ik het me goed herinnerde, vrij soepele partij tegen een sterke tegenstander. Dat zinnetje kan ik in elk verslagje kopiëren-en-plakken, want zo gaat het simpelweg altijd.
De teamleider zelf kwam in een vrij hilarische stelling terecht, door de opening weer eens compleet onserieus te nemen. Gelukkig hoef je die ook niet serieus te nemen, want de essentie van schaken is het middenspel overleven. En dat is grandioos gelukt.
Met twee bordpunten op zak, begon de volgende uitdaging: een team samenstellen. Trouw waren Baris, Eytan en Shashank. Zij zijn de GOATs van VAS 6, waarvoor hele grote dank.
Eytan wist op de wedstrijddag de topscoorderstitel veilig te stellen. 4 bordpunten! Evenveel als de teamleider, maar die moest vanwege zijn zwakke spel aan het begin van het seizoen altijd op lagere borden dan Eytan spelen. Dus Eytan zat gemiddeld op een hoger bord, en zijn vier matchpunten zijn dus veel knapper. Gefeliciteerd!
Shashank eindigt dit seizoen met een ‘prestatierating’ van 1956. Hij schaakte dus alsof hij een 1956-rating had. Dat heet talent. Ook deze ronde bewees hij dat, door de competitieleider Koos Stolk in de pan te hakken.
Baris had het weer zwaar, maar met zijn 2 bordpunten dit seizoen heeft hij eigenlijk best goed gepresteerd. Oftewel: hij had ook gewoon zware tegenstand! Zijn prestatierating komt uit op een respectabele 1704. Genoeg reden om met opgeheven hoofd het volgende seizoen in te gaan.
Het was aan de invallers om het laatste halfje binnen te slepen!
Zinedine wilde het wel proberen, in VAS 6. Hij is nog tien jaar oud, maar kwam heel goed voor de dag. Een spannende partij, waar het heel lang gelijk op ging. Misschien dat Zinedine wel kon winnen, maar toen ging het toch mis. Leerzaam!
Saffran is af en toe wispelturig. Na vorig seizoen gaf hij aan geen zin meer te hebben in deze partijen. Maar nu wilde hij opeens niets liever dan een keer invallen. Die kans geven we hem graag, op een sterk derde bord. Daar moest hij helaas het onderspit delven. Hopelijk staat zijn motivatie wel nog fier overeind.
Het was dus aan Roman om het beslissende halfje binnen te slepen. Hij wist al niet wat hij meemaakte toen hij begin dit seizoen werd gevraagd voor het jeugdteam van VAS in de nationale competitie. Langzaam is het besef gekomen bij hemzelf dat hij misschien wel best goed kan schaken. Hij voelde dat hij met iets groots bezig was. Het sluimerde afgelopen maanden door. Het kan niet anders dan dat Roman veel geoefend heeft, want hij bereikt nu echt een ander niveau. Op deze dag wist hij dat beslissende halfje te scoren. 3,5-4,5 voor VAS 6 dus!

Een mooie afsluiting, met handhaving. Het is duidelijk dat er uitzonderlijk veel talent aanwezig is bij de jeugdafdeling van VAS. Misschien dat we het jeugdteam wel in tweeën splitsen volgend seizoen. Eén team dat gaat voor kampioenschap in de Vijfde Klasse en één team dat in de Zesde of Zevende Klasse een podium biedt voor nieuwe namen. We groeien met de jeugd misschien wat minder hard in de breedte, maar des te meer in sterkte!
Tekst: Samuel Cohn
