Twintig jeugdspelers.
Zij reisden op 7 juni af naar Amstelveen voor het jaarlijkse toernooi van onze grote rivaal Zukertort. Althans, dat laatste wordt door sommigen in de wandelgangen stellig beweerd. Zo zou het traditie zijn dat onze jeugdleden ieder jaar “zo veel mogelijk bekers ontvreemden“. Dat deze rivaliteit maar van een kant komt, dat moeten we voor het gemak maar even negeren.
Is de plunderdrang van onze kinderen onverminderd groot?
Gedeeltelijk wel, want het blijft ongelooflijk hoe veel jeugdspelers meedoen. Maar er komt een tweede doel bij: veel spelen, oefenen, en… warm draaien.
Twee weken na deze Grand-Prix vindt namelijk het echte spektakel plaats: ons eigen jaarlijkse Zwarte Veulen Toernooi op zondag 21 juni. Dat is natuurlijk een nog leuker evenement met nog meer clubgenoten. Je ziet dat de meeste van onderstaande namen daar ook voor ingeschreven staan. Bloedfanatiek!
Ik pak de kans voor schaamteloze reclame, want je kan je nog inschrijven! Informatie onderaan op https://www.sgaschaken.nl/zwarte-veulen-gp-super-gp/
Oh ja, Zukertort. Terug naar Amstelveen. Met ruim 125 deelnemers uit heel Groot-Amsterdam was het druk in het Hermann Wesselink College. Des te knapper dat het speelschema zo strak werd gevolgd. De organisatie liep de kleine vertraging bij de start snel in. Uiteindelijk konden sommige groepen zelfs eerder dan gepland de prijzen in ontvangst nemen.
Onder die prijswinnaars was Rihaansh. Zijn voorbereiding bestond uit het kijken van filmpjes op YouTube. De trucs die hij daar leerde kon hij gelijk met veel enthousiasme in de praktijk brengen. Dat leverde hem een mooie derde prijs op. Ook Mark had een goede dag: 5 punten waren bij hem net aan voldoende voor de eerste plaats in groep B. Hij speelt veel, en zo blijkt: oefening baart kunst.
Die oefening konden meer van onze jeugdspelers bij dit toernooi opdoen. Zo ook Dylan, die elke partij zo lang speelde dat ik hem nauwelijks heb gezien; en Mikhail, die zijn plekje in de hoogste GP-groep ruimschoots heeft verdiend. Ook Henry en Anlin kwamen goed mee in hun groep. Dat is op zichzelf al knap: Anlin vecht flink boven haar leeftijd.
De broers Ben en Hein moesten het in dezelfde groep uitvechten. Dat is altijd een beetje jammer: je hoeft niet aan een toernooi mee te doen om tegen je eigen broer te spelen. Kennelijk zorgde de toernooiomgeving wel voor extra concentratie. Want Ben wist revanche te nemen in het familiare onderonsje op de partijen van diezelfde ochtend. Gelukkig deed dat zich niet overal voor: Pengbo en Pengcheng konden ieder in een eigen groep spelen.
De oude rotten Khang en Ali hadden een prima dag. Het is geen verrassing meer om ze bij een toernooi te zien. Maar naast de vertrouwde gezichten deden juist ook de nieuwe instroomleden fanatiek mee. Met veel enthousiasme spelen ze alles wat los en vast zit. Juist als je net bij een club begint is dat hartstikke belangrijk. Eymen en Iggy waren flink gewaagd aan elkaar: ze haalden even veel punten, maar uiteindelijk besloten de tiebreaks dat de beker naar Eymen ging. En we mogen Noah, broertje van, feliciteren met een overtuigende 1e plaats.
De crème de la crème van de Groot-Amsterdamse jeugd mocht meedoen aan de Super-GP. Dit is een toernooi met minder, maar langere partijen van een nog hoger niveau. VAS bleek helaas te sterk voor zijn eigen bestwil: in de twee hoogste groepen was meer dan de helft van onze club. Daardoor moesten Roman, Shashank en Eytan de meeste partijen tegen elkaar spelen. Niet waar je je voor opgeeft. Uiteindelijk trok Eytan aan het langste eind. Leuk om te zien: twee jaar geleden was zijn groepswinst in Amstelveen een van zijn eerste individuele prestaties.
In de allerhoogste groep had Bregje een, ik citeer, “wel redelijk” toernooi. Ze won namelijk al haar partijen. Zo leg je de lat hoog voor jezelf!
Daarmee bleef ze Xiheng voor, die zijn concentratie net niet kon vinden, maar tussen de rondes door wel enthousiast alle theoretische nuances van de Siciliaanse draak wou uitleggen aan ondergetekende.