Er was maar één team dat het VAS D1 lastig kon maken, en dat was VAS D2. De ultieme kraker stond meteen in de eerste ronde ingepland. In de schaakwereld staat deze wedstrijd inmiddels bekend als “de Klassieker”. Daar zaten ze dan, VAS-shirt versus VAS-shirt. Vedette versus vedette op het eerste bord, waar de Nederlands D-kampioen versus Nederlands D-vicekampioen speelde. De arbiters waren scherper dan ooit om het felle spel van de twee teams in toom te houden. De wedstrijdleiding werkte hard om de supportersgroepen uit elkaar houden.
Zo ging dat eraan toe afgelopen zondag, bij het SGA Teamkampioenschap in de D-categorie (geboren in 2014 en jonger). Op het spel een regionale titel, en vijf kwalificatieplekken voor de landelijke Meesterklasse D in het najaar.
Curieus toernooiverloop
De Klassieker voldeed aan de hoge sportieve verwachtingen. Een gelijkspel werd het, maar niet een saaie 0-0. Toppers Raghav en Yicheng waren te sterk voor bewezen talenten Xiheng en Zinedine. Terwijl ontwakende talenten Mikhail en Uzay de meerderen waren van de ervaren Shashank en Harvey. 2-2!
Goed om te weten, Xiheng, de vicekampioen van Nederland in deze categorie, speelt in het tweede team, zodat hij daar op het eerste bord kan zitten en zo de sterkste tegenstanders tegenkomt. Dat is niet uit strategische overwegingen, maar vanwege het beoogde spelplezier. (Alhoewel de strategische uitkomst van dat principe niet onwelgevallig is natuurlijk…)
Het was een uitslag die tot een curieus verloop van het toernooi leidde. De teams worden ingedeeld op basis van de behaalde punten. Meer punten betekent sterkere tegenstanders. Omdat VAS D1 en VAS D2 zo punten misliepen aan het begin, moesten ze nu tegen, tja, niet eens subtop. Denk aan teams als: Almere D6 en Zukertort D4. VAS D2 moest in ronde vier nog tegen Almere D8, terwijl in de tweede ronde VAS D5 daar nog gelijk tegen speelde.
Omdat de twee potentiële rivalen Almere D1 en Zukertort D1 dramatisch speelden, zijn zowel VAS D1 als VAS D2 nooit tegen ze ingedeeld. In de laatste ronde speelden ze nog tegen Almere D2 respectievelijk Almere D3.
Heel ongelukkige indeling dus. Want zo hebben de teams nummer één en twee van het toernooi nooit gespeeld tegen de uiteindelijk nummer drie, vier én vijf van het toernooi. Dat is niet per se waar onze topspelertjes voor naar Almere komen. Zij verheugen zich op een dag vol spannende wedstrijden tegen serieuze rivalen. En die zijn er wel, maar we mochten nooit tegen ze spelen.
Ook de andere VAS-teams waren allemaal tegen elkaar ingedeeld in de eerste ronde. Bij de topteams is dat logisch, anders kan er in de laatste ronde ongewenste beïnvloeding van de eindstand plaatsvinden. De meerwaarde van VAS D5 versus VAS D6 is alleen wat lastiger in te zien. Liever spelen we tegen zoveel mogelijk andere clubs. Want dat is het leuke aan zo’n toernooi: nieuwe tegenstanders treffen, aftasten waar je als club staat, je schaakhorizon verbreden.
Leeswaarschuwing: onbegrijpelijke verhandeling
Een oplossing voor dit probleem ligt in de niet-topteams meteen ‘Zwitsers op rating’ in te delen. Dat de topteams van dezelfde club eerst tegen elkaar moeten is helaas onvermijdelijk. Maar hoe het nu is gegaan, kan VAS D5 in potentie met 4-0 winnen van VAS D6 in de eerste ronde. En kan dan in de tweede ronde spelen tegen Almere D10, die met 4-0 gewonnen heeft van Almere D9. En van Almere D10 kan VAS D5 op papier ook wel 4-0 winnen. Dan zitten we hypothetisch al in de derde ronde, waarbij VAS D5 tegen Zukertort D3 moet die op hun beurt gewonnen hebben van soortgelijke teams. En ja, VAS D5 kan daar wel van winnen op een goede dag. Zo gaan we een hypothetische vierde ronde in waar VAS D5 fier bovenaan staat. Zo heeft God het nooit bedoeld, natuurlijk. Je wilt dat na de tweede ronde de waterscheiding heeft plaatsgevonden tussen topteams en de brede teams.
Niet dat dit VAS D5 zo overkwam, want die brede Almere en Zukertort teams waren sterker dan onze brede teams. En er zijn genoeg rondes om zulke scheve tussenstanden daarna recht te trekken. Maar het zorgt wel voor onnodig onevenwichtige indelingen, waarbij de topteams elkaar simpelweg nooit treffen.
Vieren wat je hebt
Tot zover mijn verhandeling over indelingssystemen. Ik moet natuurlijk niet zo zuur klagen, zullen sommige jeugdleiders mij aan herinneren, want één ding staat vast: het was weer een topprestatie van VAS! De hegemonie in de D-categorie is met een jaar verlengd.
Net als vorig jaar een eerste plek voor VAS D1 en een nette tweede plek voor VAS D2. Allebei ongeslagen. Ze hebben elkaar gespaard en daarna alles gewoon gewonnen. VAS D1 heeft in totaal maar vier bordpunten laten liggen. Dat mag je best een redelijk toernooi voor VAS noemen, vind ik.


Amsterdam de gekste
Ik was al hartstikke trots met 7 VAS-teams, wat een clubrecord is. Alleen geldt: baas boven baas. Almere was er met maar liefst 11 viertallen. Bij sv Almere is iets bijzonders gaande: waar ze vroeger alleen op maandag een clubavond draaiden, zijn er nu in totaal drie verschillende jeugdclubavonden in de week.
Misschien is VAS dan niet meer de grootste jeugdclub van onze regio, gelukkig wel de leukste! Er was één kernwoord dat ik terug hoorde komen van de teamleiders: gezellig. En dat is echt het belangrijkste op zo’n dag.
Schaken lijkt een individuele sport pur sang. Zo’n teamtoernooi kan gekunsteld aanvoelen. Je speelt elke partij gewoon in je eentje. Je hebt verder weinig aan een ‘team’, zou je zeggen.
Zo’n toernooi bewijst dat het anders zit.
Hier zien we hoe Victor op een livebord de winst eruit sleept op het vierde bord van VAS D5. Niet alleen aangemoedigd door zijn teamgenoten, maar door bijna heel VAS. Te herkennen aan dat mooie VAS-logo op hun shirts 🙂
Complimenten overigens, voor deze set-up van het toernooi. Met zoveel liveborden genoten de kinderen uitgebreid van alle aandacht die daarbij hoort. Technisch niet vanzelfsprekend dat het allemaal werkt, en dat hebben ze goed voor elkaar in Almere.
Bij zo’n teamtoernooi gaat het om: klaarstaan voor elkaar. Tussen de rondes door plezier maken. Dat zat wel goed. Schakers staan dan wel bekend om hun hoge IQ, alleen iets minder om hun EQ. Dat hoeft geen probleem te zijn, want op zo’n dag met gelijkgestemden komt dat vanzelf.
En uiteindelijk is dat klaarstaan voor elkaar, en dat plezier maken, wat je schaakmotivatie maakt of breekt. Want als je een groep schakers om je heen hebt, blijft dat vanzelfsprekend. Je moedigt elkaar aan, sleept elkaar mee, het hoort erbij.
Of nou ja, zelfs zonder enige schaakmotivatie kun je op die manier voor de rest van je leven VAS’er blijven. En dát is het uiteindelijke doel op een club als VAS. We hebben liever tien VAS’ers uit de huidige jeugd die tot hun dood lid blijven, dan tien jeugdkampioenschappen voor eeuwig op onze naam.
Opvallende prestaties
Met 28 schakertjes kun je niet iedereen evenveel aandacht geven. Vandaar hier wat hoogtepunten.
7 uit 7 voor Raghav en Yicheng, de aanvoerders van VAS D1.
7 uit 7 voor een ontketende Uzay op het vierde bord van VAS D2.
Een ongeslagen Mikhail, die nog 3 edities van dit TK-D mag meemaken, op het derde bord van VAS D2.
VAS D3, met Ira, Avin, Eliot en Mark kwamen goed mee in het schaakgeweld, maar de gedroomde kwalificatieplek zat er helaas niet in.
De jonge Nina scoorde prima op bord 2 van VAS D4: 50% van de punten haalde ze.
Andere jongeling Hein deed het uitstekend op het tweede bord van VAS D5, met 4 uit 7. Nog knapper is de 4 uit 7 van zijn broer Ben, want die deed dat op het uitdagende eerste bord.
Ook complimenten voor de jonge Victor. Hij was nog gewaarschuwd voor het hoge niveau, maar trok zich daar niets van aan en kwam tot 3 uit 7 in VAS D5.
Bij VAS D6 wilde Henry zich van zijn beste kant tonen. 5 uit 7 op het vierde bord is een duidelijk visitekaartje afgeven. Dat dacht Safouan ook, want die flikte hetzelfde maar dan in VAS D7.
Ook complimenten naar Joaquin, die zich knap staande hield op het eerste bord van VAS D7. Daar kom je sterke tegenstand tegen, en daar scoorde hij 3,5 uit 7 tegen. Hij groeit hard!
Zie alle uitslagen en eindstand op: https://uitslagen.schakenalmere.nl/sga-tk-d-2026/Grp1-Rd7.html.
Missende VAS’ers
Een punt van verbetering is er zeker wel. 7 teams afvaardigen op het TK-D is ongekend voor VAS, maar er zijn nog zoveel VAS’ers die we hebben gemist op deze dag. In totaal waren er 50 leden uitgenodigd voor de teams, waar dus maar 60% ‘ja’ heeft gezegd. Ik denk dat bijna alle jeugdsportclubs een hoger percentage scoren op hun belangrijkste wedstrijddag. Iets om aan te werken dus 🙂
Tekst: Samuel Cohn
